W architekturze wnętrz to kolor odgrywa jedną z najważniejszych ról, jeżeli nie najważniejszą. Aby móc wykorzystać wszystkie możliwości i zestawienia kolorystyczne, warto zapoznać się z podstawowymi zasadami kolorystycznymi, jedną z nich jest łączenie kolorów w układy przyjazne dla wzroku. Zasady barw i kolorów oczywiście nie są ograniczone, bowiem w wystroju wnętrz największą rolę odgrywa wyobraźnia oraz upodobania osoby projektującej, choć podstawowe zasady o kolorach znać należy. Możemy tutaj wyróżnić zasadę zestawienia monochromatycznego, zestawienia analogicznego, zasadę kolorów komplementarnych, zasadę trzech kolorów, zasadę czterech barw, zasadę kolorów dopełniających oraz zasadę kolorów zimnych i ciepłych.

Zestawienie monochromatyczne

to układ różnych odcieni jednego koloru. Jeżeli zdecydujemy się na zastosowanie takiego zestawienia we wnętrzu, z jednej strony możemy osiągnąć zły efekt monotonni, jednak z drugiej strony przy odpowiednich manewrach jedną barwą, możemy uzyskać tak ważny układ spójności i harmonii w danym pomieszczeniu.

Zestawienie analogiczne, to nic innego jak użycie kolorów podobnych do siebie w zbiorze wszystkich barw, które posiadają podobną tonację bądź podobny odcień. Weźmy dla przykładu zestawienie fioletu czerwonego i fioletu niebieskiego. Obie barwy do siebie pasują, zawierają w sobie fiolet, a razem tworzą idealną harmonię.

Zasada kolorów komplementarnych, to zasada kolorów dopełniających bądź prostych par. barwy dopełniające to te, które są położone naprzeciwko siebie w zestawie barw na kole, czyli żółty naprzeciwko fioletu, czerwony naprzeciwko zielonego, a pomarańczowy naprzeciwko niebieskiego. Jeżeli dobierzemy je w pary, uzyskamy tonację barw neutralnych. Jeżeli zatem użyjemy takich połączeń barw w wystroju wnętrz, uzyskamy idealny efekt zwracający uwagę oraz komponujący się w całym wnętrzu.

Zasada trzech kolorów polega na połączeniu trzech barw z koła kolorów leżących na rogach trójkąta równobocznego, do takich zestawień należą czerwony, żółty i niebieski, czy też zielony, pomarańczowy i purpurowy. Takie zestawienie jednak bywa niebezpieczne, bowiem są to wyjątkowo kontrastowe kolory.

Zasada czterech barw polega na wyborze dwóch par barw dopełniających, na przykład pomarańczy z niebieskim oraz zielonkawej żółci z niebieskim fioletem. Takie połączenie może być bardzo interesujące w wystroju naszych wnętrz.

Zasada kolorów dopełniających podzielonych polega na łączeniu barwy dopełniającej z dwoma barwami sąsiadującymi. Uzyskamy efekt jak w zasadzie kolorów komplementarnych, jednak w przypadku tej zasady mamy o wiele więcej możliwości łączenia kolorów, dzięki czemu możemy uzyskać więcej ciekawych efektów kolorystycznych.

Zasada kolorów zimnych i ciepłych to chyba jedna z najpopularniejszych zasad w wystroju wnętrz. Wszyscy przy tym wiemy, ze barwy zimne to niebieski, zielony i purpurowy, zaś barwy ciepłe to żółty, pomarańczowy i czerwony. Ogólnie zaś mówiąc, zasada mówi o kolorach zimnych zmierzających do błękitu, zaś barw ciepłych kierujących się ku czerwieni. Barwy ciepłe nadają wnętrzu oraz wszelkim przedmiotom wrażenie bliskości, oraz kojarzą się ze światłem, słońcem oraz uczuciami namiętności, niepokoju i energii. Jeżeli chodzi o barwy zimne to sprawiają wrażenie optycznego oddalania przedmiotów, zaś uczucia przenoszące to spokój, zdystansowanie i zaduma.

Oprócz zasad kolorystycznych, warto również wspomnieć o właściwościach kolorów, do których należą odcień, jasność oraz nasycenie. Właściwości są bowiem równie ważne podczas wystroju wnętrz, jak wszelkie zasady barw.

Pierwsza właściwością koloru jest odcień, który mówi nam o dokładnej barwie koloru, bowiem kolorów podstawowych jest kilka, zaś każdy odcień tego koloru to inna barwa właściwa. Odcień zaś jest bezpośrednio połączony ze światłem, bowiem w zależności od tego jakie pada światło, taką barwę uzyskujemy. Jeżeli umieścimy cała paletę barw w ciemnym pomieszczeniu, nie będziemy widzieć kolorów, jedynie szare plamy. Dlatego właśnie mówi się o bezpośrednim znaczeniu światła do barwy.

Kolejną właściwością koloru jest jasność, czyli sposób jego naświetlenia, możemy bowiem mieć ten sam kolor ciemny bądź jasny w zależności od jego barwy.

Ostatnią właściwością koloru jest nasycenie, czyli czystość barwy. Dla przykładu możemy wziąć intensywną czerwień oraz delikatny róż i stwierdzić że pierwsza barwa jest bardziej nasycona od drugiej. Wszystkie właściwości koloru łączą się ze sobą i mają jednakowoż szerokie połączenie ze światłem padającym na daną barwę.

Widzimy zatem jak ważne są odpowiednie zestawienia kolorów we wnętrzach, czyli jak ważna jest znajomość wszystkich zasad oraz właściwości koloru. Jeżeli bowiem nie poznamy wymienionych powyżej reguł, nie będziemy potrafili odpowiednio zastosować i dopasować kolorów do siebie we wnętrzu. Oczywiście nie każdy ma zdolności artystyczne łączenia barw, dlatego podczas wystroju pomieszczeń naszego domu warto skonsultować się ze specjalistą, czyli projektantem wnętrz, który wszystkie zasady koloru i barwy ma opanowane.

Rodzaje blatów:

Blat Drewniany

Naturalne drewno nada naszej kuchni odpowiedni charakter i z pewnością doda jej ciepła. Jednak ze względu na swoje właściwości nie jest to specjalnie często stosowany materiał. Blaty, aby były wytrzymałe – odporne na zarysowania i uderzenia mechaniczne – wykonuje się z twardego drewna drzew liściastych, np. z drewna bukowego czy dębowego, a także z egzotycznego, np. mahoń. Zaletą takich blatów jest ich trwałość, odporność na wodę chemikalia oraz wysokie temperatury.

Blaty z metalu

Takie blaty są niestabilne dlatego montuje się je na płycie wiórowej, pilśniowej lub na specjalnych stelażach ze stali. Dobrze komponują się z innymi stalowymi sprzętami – piekarnikiem, kuchenką mikrofalową, okapem czy wolno-stojącą lodówką. Optycznie powiększają pomieszczenie, ponieważ metal działa jak lustro.

Mogą idealnie wkomponować się w wystrój nowoczesnej kuchni.Do produkcji blatów używa się stali lub aluminium. Jeżeli ktoś rozważa zakup takiego blatu, to powinien zwrócić uwagę ma jakość stali. Te o niskiej jakości mogą się szybciej przebarwiać, trudniej się je czyści, łatwiej można zarysować. Po pewnym czasie mogą również korodować. Najlepsza jest stal kwasoodporna – odporna na wilgoć i korozję.

Blaty z kamienia naturalnego

Blaty z kamienia naturalnego stały się ostatnio dość popularne. Wyglądają ekskluzywnie i efektownie. Dwa najpopularniejsze materiały to granit i marmur. Granit do kuchni nadaje się idealnie. Odporny na uderzenia, wodę, wysokie temperatury i środki chemiczne. Można na nim kroić i odstawiać gorące naczynia. Natomiast marmur jest bardziej podatny na przebarwienia, dlatego należy go zaimpregnować odpowiednimi preparatami i stale o niego dbać.

Blaty z płytek ceramicznych

Dają one niezliczone możliwości kombinacji ułożenia i doboru kolorów czy wzorów, a dobrze dobrane dodają kuchni niepowtarzalnego uroku. Płytki muszą charakteryzować się wysoką odpornością na codzienne czynności, jak również małą nasiąkliwością wody. Na blaty nadają się: szkliwiony gres porcelanowy, płytki klinkierowe prasowane na sucho oraz terakota. Montuje się je do wodoodpornej płyty wiórowej i fuguje wodoodporną fugą.

Blaty laminowane

Niska cena, funkcjonalność jak również ogromny wybór kolorów oraz to, że można je dopasować praktycznie do każdego wnętrza sprawiły, że jest to najpopularniejszy rodzaj blatów. Laminat może być matowy, półmatowy lub z połyskiem, jednokolorowy lub imitujący inne materiały, np. kamień naturalny (granit, marmur), kamień syntetyczny, metal, czy różne gatunki drewna.

Blaty z kamienia syntetycznego

Najpopularniejszy materiał to corian. Składa się w większości, bo z 2/3 z naturalnego kamienia, reszta to czyli akryl oraz różne pigmenty. Jest  bardzo wytrzymały, można na nim kroić, ugniatać ciasto, odporny na środki chemiczne; jest łatwy w czyszczeniu i nie ulega przebarwieniem.

Programy do projektowania kuchni i mebli kuchennych

Dobierając programy do zamieszczenia na poniższej liście staraliśmy się aby można był w niej znaleźć zarówno rozbudowane kombajny, na  których opanowanie obsługi będzie trzeba poświęcić nieco więcej czasu, w zamian dające spore możliwości zarówno wizualne, jak i posiadające rozbudowane biblioteki elementów wystroju i mebli . Do tych bardziej rozbudowanych  programów do aranżacji wnętrz i kuchni można z pewnością zaliczyć Pro100,  Kitchen Draw,  lub Power Net. Natomiast osoby szukające nieco prostszych narzędzi, nie wymagających szczególnego zagłębiania się w interface oprogramowania,  pozwalających na szybkie sprawdzenie różnych rozwiązań, lepiej odnajdą się w programach typu:  Ikea kitchen planer, Alno kitchen planer lub Swet home 3d. Przeglądając listę każdy powinien znaleźć coś dla siebie.

• PRO100 Bardzo rozbudowana i ciekawa polska produkcja, co prawda Pro100 skierowany jest do przedsiębiorstw i salonów meblowych, oraz zbudowany z przeznaczeniem przede wszystkim dla zastosowań profesjonalnych, jednak istnieje możliwość skorzystania z wersji demonstracyjnej. Wersja ta posiada w zupełności pozwoli na zaprojektowanie i sprawdzenie układu naszych mebli kuchennych w pełnym trójwymiarze.

• Power Net+ To kolejny po Pro100 polski produkt. Tym razem udostępniony przez firmę CAD Projekt K&A, producenta wyspecjalizowanych profesjonalnych systemów do projektowania wnętrz jak „CAD Kuchnie” czy „CAD Wnętrza”. Również bardzo uniwersalne, jednak nie tak rozbudowane narzędzie pozwalające na aranżację nie tylko kuchni, ale i salonów czy łazienek.

• Swet Home 3D Dla odmiany nieco bardziej uniwersalne narzędzie, przy pomocy którego można zaprojektować nie tylko kuchnię, ale także całe kondygnacje z uwzględnieniem rozkładu ścian, okien, drzwi, schodów i mebli. Nie jest to program szczególnie rozbudowany graficznie, w zamian jednak pozwala na bardziej kompleksowe projekty.

• Ikea Kitchen planer - Jest to pomocne oprogramowanie dostarczane przez znanego szwedzkiego producenta, oraz dystrybutora mebli i akcesoriów domowych, czyli firmę IKEA. Do jego charakterystycznych cech zalicza się prostotą i intuicyjną obsługę. Nie posiada takich możliwości, i efektów wizualnych jak poprzedni program, jednak jest o wiele prostszy w obsłudze.

• Alno Kitchen planer – Jest to program wspomagający aranżację pomieszczeń kuchennych. Został wydany na zlecenie niemieckiej firmy  Alno, która jest uznanym producentem mebli kuchennych. Jak na darmowe narzędzie posiada on całkiem sporo różnych przydatnych funkcji, między innymi symulację oświetlenia, lub możliwość sporej ingerencji w kolory otoczenia.

• Kitchen Draw – Na koniec jeden z najpopularniejszych profesjonalnych programów do projektowania mebli kuchennych. Jest o wiele bardzie skomplikowany od typowych programów, które wymieniłem powyżej. Po zapoznaniu się z dostępnymi opcjami to potężne narzędzie pozwalające na zaprojektowanie mebli w najmniejszych detalach. Jest to wersja, pozwalająca na bezpłatne korzystanie z programu przez 30 godzin, co powinno wystarczyć na zaplanowanie mebli kuchennych.

Co nieco o stylach mebli kuchennych

Meble kuchenne, podobnie jak i inne meble, czy na przykład ubrania, podlegają modom, i trendom. Z upływem czasu, jak zmieniają się gusta, oraz dostępne rozwiązania starsze pomysły zastępuje się nowszymi, z uwzględnieniem innych materiałów, rozwiązań konstrukcyjnych, oraz kolorów. Aby łatwiej odnaleźć się w gąszczu możliwości wypracowano pewne podziały charakteryzujące różne ze stylów.

Meble klasyczne – Meble nowoczesne

Najczęściej używany a za razem najbardziej ogólny jest podział  na meble klasyczne oraz nowoczesne. Jest to najbardziej ogólny, jednak nie jedyny sposób określania konwencji w projektowaniu mebli kuchennych. Określając meble wykonane z zachowaniem jak najprostszych kształtów, wykorzystaniem najnowszych materiałów, w różnych kolorach, oraz zastosowaniem elementów metalowych, jako meble nowoczesne. Klasyczne zaś to takie w których dominuje drewno, finezyjne rozwiązania oraz materiały naturalne.

Podział na regiony

Od kiedy masowe media zaczęły na dobre wkraczać do naszych domów mamy możliwość podpatrywać trendy i pomysły występujące także w innych regionach świata. Lata tradycji w różnych kulturach sprawiły że, meble kuchenne pochodzące z różnych regionów mają charakterystyczne cechy które są rozpoznawalne. Na tej podstawie powstał podział na style charakterystyczne dla różnych regionów. Za przykład można podać meble wykonane na przykład  na styl włoski, angielski, lub choć by orientalny. Każde z nich ma pewne charakterystyczne dla siebie cechy które niosą ze sobą różne efekty końcowe. Przy podejmowaniu decyzji odnośnie stylu w jakim chcemy zabudować naszą kuchnię, dobrze jest mieć choć ogólny pogląd na trendy w jakich można by to zrobić. Często zdarza się że projektanci łączą ze sobą różne style wykorzystując swoim zdaniem najlepsze cechy każdego z nich.

Najczęściej spotykanie style mebli kuchennych.

Podział ze względu na czas.

• meble kuchenne klasyczne
• meble kuchenne nowoczesne

Podział ze względu na region.

• meble kuchenne włoskie
• meble kuchenne francuskie
• meble kuchenne angielskie
• orientalne meble kuchenne

Style nawiązujące do okresów historycznych, lub miejsc.

Dosyć często można się także spotkać z określeniami  takimi jak, kuchnie rustykalne (jest to ogólna nazwa dla mebli kuchennych wykonanych w konwencji wystroju wiejskiego), lub na przykład meble w nazwie i charakterystyce nawiązujące do stylów Biedermeier, Wiktoriańskiego lub Tudor. Są to kuchnie przy projektowaniu których wykorzystano  cechy charakterystyczne dla mebli wykonywanych w poszczególnych okresach w historii.

Kosze Cargo są w dzisiejszych czasach jednym z ciekawszych rozwiązań jakie możemy brać pod uwagę i zastosować podczas projektowania kuchni, bezpośrednio poprawiając funkcjonalność oraz ergonomię naszych mebli kuchennych. Dzięki zastosowaniu systemów koszy można całkowicie odmienić charakter oraz funkcję szafek które w wersji z półkami dotychczas miały charakter statycznych składów rzadko używanych przedmiotów. Dlatego kosze cargo to temat któremu warto przyjrzeć się bliżej kiedy będziemy rozważać kształt oraz funkcje poszczególnych szafek.

Co to właściwie jest kosz cargo?

W najprostszych słowach jest to kosz wykonany z odpowiedniej średnicy drutu, pokrytego chromem, lub specjalną farbą, zintegrowany i  poruszający się na specjalnych prowadnicach, dzięki czemu istnieje możliwość chowania i wysuwania go z szafki w której został zainstalowany. W zasadzie działania bardzo podobny do szuflady, jednak różnią się tym że wysuwając kosz cargo wysuwamy jednocześnie całą zawartość naszej szafki, dzięki czemu istnieje możliwość składowania w nim przedmiotów przede wszystkim o wyższych gabarytach niż w tradycyjnych szufladach. Jednocześnie jest to bardzo funkcjonalnym rozwiązaniem także w wąskich szafkach, gdzie zastosowanie szuflad nie zdaje egzaminu, a wąska powierzchnia wydatnie utrudnia dostęp do produktów składowanych w wersji ze statycznymi półkami.

Przykłady zastosowania koszy cargo:

Bardzo wąskie szafki – czasami zdarza się że podczas projektowania do zagospodarowania pozostaje nam niewielka wnęka, zwykle wypełniało się ją wąską otwartą szafką z zastosowanie na butelki. Rozwiązanie takie ma swój urok jednak nie każdy lubi mieć otwarte szafki na których zbiera się kurz. Wraz z pojawieniem się koszy powstała możliwość rozwiązania tego tematu nieco inaczej. Jedną z opcji jest zlokalizowanie takiej szafki w sąsiedztwie kuchenki, lub zlewozmywaka, już 15 centymetrowa przestrzeń pozwoli na zastosowanie w takiej szafce bardzo wąskiego kosza który idealnie będzie nadawał się na umieszczenie w nim butelek ze środkami czystość w przypadku sąsiedztwa ze zlewem, lub gdy będzie zlokalizowany niedaleko kuchenki możemy umieścić w nim wszelkie oleje, opakowania cukru, maki, czy inne produkty z których korzystamy najczęściej podczas gotowania.

Bardzo wysokie szafki – jeśli istnieje potrzeba składowania większej ilości produktów, lub jesteśmy zmuszenie do maksymalnego wykorzystania niewielkich gabarytowo pomieszczeń kuchennych często decydujemy się na zastosowanie wysokiej szafki gospodarczej. Dzięki temu zyskujemy sporo przestrzeni gdzie można pomieścić się z naszymi zapasami, czy przez lata kolekcjonowanymi skarbami kuchennymi. Niepodważalną zaletą takiej szafy jest jej pojemność, jednak funkcjonalność nie wygląda już tak różowo, z racji swojej głębokości (z reguły jest to blisko 60 cm) dostęp do rzeczy umieszczonych w głębi jest bardzo utrudniony. Fakt ten na dłuższą metę może być uciążliwy, można mu zaradzić stosując jeden wysoki wysuwany, lub system mniejszych niezależnych koszy. Pozwoli to na lepszą organizację powierzchni takiej szafy, oraz ułatwi dostęp do jej zawartości.

Szafki narożnikowe – kosze cargo sprawdzają się szczególnie dobrze jeszcze w jednym rodzaju szafek, są to tak zwane ślepe narożniki. Ślepy narożnik jest tak skonstruowany że dostęp do jego wnętrza jest mocno utrudniony bo ma on tylko jedne drzwiczki zwykle szerokości około 40 cm, gdyż cała szafka może mieć nawet 90 cm. Generalnie jest to całkiem pojemna szafka jednak wydostanie czegokolwiek z jej głębi może nastręczać naprawdę sporych problemów. Istnieją w sprzedaży specjalne kosze przeznaczone właśnie do tego typu szafek, są one nieco bardziej skomplikowane niż tradycyjne kosze cargo, ma to wymierny wpływ na cenę tych urządzeń co może się okazać barierą przy ich zakupie.

Szerokość szafek kuchennych

Przedział szerokości w czasach gdy większość mebli kuchennych jest wykonywana na zamówienie pozostawia dzisiejszemu klientowi dosyć spore pole manewru, jeśli tylko szafka nie jest wykonywana pod zabudowę jakiegoś konkretnego urządzenia są producenci którzy mogą wykonać na zamówienie szafki w dowolnych szerokościach. Jak się można domyślać niestety niesie to za sobą jednak dodatkowe koszty. Więc jeśli to tylko możliwe warto trzymać się wymiarów uważanych za standardowe.

Do takich większość producentów zalicza szerokości  30, 40, 50 cm, z jednym frontem, oraz , 60, 80, 100 cm przy zastosowaniu pary frontów. Niektóre firmy jako wymiar standardowy podają także szafki szerokie na 45 i 90 cm, jest to już jednak kwestia indywidualna dla każdej oferty.

Wysokość dolnych szafek kuchennych

O ile górne szafki pozostawiają pewną swobodę w doborze ich rozmiaru, o tyle dolne szafki, jeśli chcemy aby współgrały z obecnie produkowanymi lodówkami, kuchenkami czy pralkami są dostępne w w przedziale od 82 do 90 cm.

Pierwsza najczęściej spotykana to 82 cm od podłogi pomieszczenia, do szczytu szafki bez blatu, po nałożeniu blatu o grubości np 28 mm daje nam wysokość około  85 cm. Jest to najbardziej typowa wysokość do której stosują się producenci sprzętu AGD oraz frontów produkowanych  dla mebli kuchennych.

Proporcje takiej szafki to 100 mm pozostawione na listwę cokołową lub nóżki w zależności od konstrukcji, oraz 720 na korpus. Czasami można również spotkać nieco wyższe szafki o wysokości do 87 cm co w sumie z blatem daje 90 cm wysokości, różnią się one wymiarem listwy cokołowej, lub nóżek, przestrzeń ta wtedy wynosi 150 mm korpus pozostaje w rozmiarze 720 mm. Z uwzględnieniem tego przedziału produkowane są wszelkie urządzenia AGD umieszczane pod blatem, zaopatrzone w regulację wysokości.

Głębokość dolnych szafek kuchennych

Będzie następnym ważnym wymiarem jaki będzie istotny przy rozplanowaniu układu mebli kuchennych. Także w tym wypadku istnieją pewne reguły o których powinno się pamiętać. W tym wypadku wymiar będzie odnosił się do powierzchni blatu, od jego czoła do krawędzi opierającej się na ścianie.  Minimalny i zarazem uważany za standard to wymiar 600 mm, trzeba się do niego stosować jeśli chcemy między meblami umieścić kuchenkę, zmywarkę, zlewozmywak, lub lodówkę bo pod takie rozmiary są właśnie produkowane. Osoby które z jakichś względów będą chciały zastosować płytszy blat mają tą możliwość jedynie na ścianach na których nie będzie umieszczony żaden sprzęt AGD. Należy jednak pamiętać o tym że typowa głębokość szafek większości producentów wynosi od 500 do 550 mm, i dostosowana jest właśnie z myślą oblatach kuchennych głębokości 600 mm. Tak więc trzeba mieć  na uwadze ewentualne przeróbki również samych szafek.

Rozmiary górnych szafek kuchennych

Jeśli chodzi o górne szafki panuje większa dowolność ponieważ nie są tak często powiązane z urządzeniami AGD powszechnie spotykane wysokości zaczynają się już od 40 cm a kończą nawet powyżej 100 cm, w zależności od oferty poszczególnych producentów. Typowa głębokość górnych szafek to około 30 cm. Przestrzeń pomiędzy dolnymi a górnymi szafkami to kwestia indywidualna, i powinna być dobierana do wzrostu osoby, która będzie w danej kuchni pracować zaczyna się już od 45 cm w zwyż. Warto w tej kwestii mieć na uwadze minimalną wysokość na jakiej powinien znajdować się pochłaniacz nad płytą grzewczą jeśli będzie taki zamontowany w naszych meblach.

Szafki narożne

Kolejny rodzaj szafek powszechnie stosowanych w zabudowie kuchennej to tak zwane szafki narożnikowe.

Dolne szafki narożne występują najczęściej w dwóch wersjach wymiarowych mniejszej która zabudowuje naroże 90×90 cm , oraz większej zabierającej przestrzeń 100×100 cm.

Górne szafki narożnikowe zwykle zabudowują  przestrzeń 60×60 cm. Dysproporcje powstałe na skutek różnicy między wymiarami górnych i dolnych szafek narożnych można wyrównać stosując dodatkowe górne szafki w szerokościach 30 lub 40 cm w zależności od rozmiaru dolnego narożnika.