Od zawsze mówi się o łazience jako o typowo funkcjonalnym i praktycznym pomieszczeniu, my jednak przedstawimy państwu to pomieszczenie domu jako nie tylko praktyczne, ale również eleganckie i wygodne miejsce, gdzie każdy mieszkaniec znajdzie chwilę na relaks i wypoczynek dla siebie. Od jakiegoś czasu łazienka zaczęła być traktowana odymienie, jako pomieszczenie do wypoczynku i komfortu i taką właśnie ją przedstawimy.

Trendy w projektowaniu łazienek

Dzięki zmianom powstającym w wystroju wnętrz oraz modzie i postępie, estetyka łazienek staje się coraz bardziej wyrafinowana. Elementy i urządzenia, które w dawnych czasach były skrzętnie ukrywane bądź traktowane „po macoszemu”, dziś są eksponowane, przybierają eleganckie i nowoczesne kształty, oraz ustawiane są na pierwszym miejscu. Dawniej bowiem muszla klozetowa była tylko elementem czystej fizjologii, wręcz czymś wstydliwym, co należało ukryć, postawić w kącie. Dziś tego typu urządzenia sanitarne są podstawą w każdej łazience, a ich piękno i forma są pokazywane w świetle reprezentacyjnym. Nie możemy jednak zapomnieć, że funkcjonalność oraz wygoda pomieszczenia jakim jest łazienka, należą do najważniejszych aspektów podczas urządzania wystroju wnętrz w domu.

Charakter łazienki

Łazienka to również pomieszczenie wyjątkowo prywatne, dlatego podczas urządzania jej, musimy stworzyć miejsce izolacji oraz wyjątkowego relaksu, gdzie znajdzie się miejsce nie tylko na tradycyjna i niezbędną muszlę klozetową, ale również na miejsce do kąpieli czyli wannę bądź prysznic. Zastosowanie prysznica w łazienkach stało się coraz bardziej popularne, dzieje się tak bowiem tempo życia jest bardzo szybkie, a większość z nas po całym dniu pracy ma czas i siłę jedynie na krótki i relaksujący prysznic. Jeżeli zatem zdecydujemy się na kabinę prysznicową, warto wyposażyć ją w zestaw do hydromasażu, aby kąpiel była jeszcze przyjemniejsza, relaksująca oraz skłaniająca nasze ciało do solidnego odpoczynku. Jeżeli oczywiście gabaryty naszej łazienki są pokaźne, możemy zdecydować się na dużą i wygodna wannę, w której również zainstalujemy hydromasaż, dzięki czemu będziemy mogli napawać się długa i przyjemną kąpielą co wieczór. Kolejnym elementem wyposażenia nowoczesnych łazienek jest tak zwane domowe SPA, gdzie często znajduje się również sauna dla jednej bądź dwóch osób.

Wygodnie czy praktycznie

W dzisiejszych czasach podczas projektowania wnętrz ponad praktycznością i funkcjonalnością, wygrywa wygoda i komfort, dlatego jeżeli tylko nas stać na tak duży wydatek, powinniśmy naszą łazienkę wyposażyć w najbardziej luksusowe urządzenia sanitarne oraz elementy dekoracyjne, aby we własnej łazience czuć się niczym jak w królestwie odpoczynku i relaksu. Zawsze jednak musimy pamiętać o profesjonalności wykonania wszystkich instalacji oraz montażu urządzeń sanitarnych, dlatego tego typu czynności w urządzaniu wnętrz należy zlecić profesjonalistom.

Zagospodarowanie oraz urządzenie łazienki zależy przede wszystkim od jej wielkości, jeżeli bowiem jest to pomieszczenie nie wielkie, wystarczy w nim miejsca na tradycyjna muszlę klozetową, umywalkę oraz kabinę prysznicową. Nie warto wtedy instalować w łazience bidetu, czy ogromnej wanny, które jedyni stworzą wrażenie zagracenia pomieszczenia, a korzystanie z łazienki stanie się uciążliwe i nie wygodne. Jeżeli jednak mamy więcej miejsca w domu i stać nas na wygospodarowanie większej powierzchni pod łazienkę, warto pomyśleć o oddzielnym pomieszczeniu na WC, oraz na łazienkę przeznaczoną wyłącznie do celów kąpieli oraz zabiegów kosmetycznych. Lepiej bowiem posiadać w domu więcej małych łazienek, niżeli jedną większą, szczególnie gdy jest on zamieszkany przez większą liczbę osób. Poranne czy też wieczorne zabiegi kosmetyczne przebiegną spokojniej i bez pospiechu, gdy w domu znajdą się dwie bądź trzy łazienki, z których będą mogli korzystać wszyscy mieszkańcy w jednym czasie.

Łazienka dla każdego

Kolejnym ważnym czynnikiem podczas projektowania łazienki w domu, jest dostosowanie jej do potrzeb wszystkich mieszkańców, inaczej bowiem powinny wyglądać standardy projektowe dla dzieci, inaczej dla dorosłych, a jeszcze inaczej dla osób starszych i niedołężnych fizycznie. W tym przypadku również ogromną zaletą jest możliwość stworzenia kilku łazienek w domu, oddzielnie dla poszczególnych grup wiekowych. Jeżeli jednak nie posiadamy wystarczającej ilości miejsca, aby stworzyć więcej niż jedną łazienkę, czyli mamy do zagospodarowania jedno pomieszczenie, powinniśmy urządzić i wyposażyć łazienkę tak, aby cała rodzina mogła z niej wygodnie i komfortowo korzystać. Mówimy wtedy o tak zwanej łazience rodzinnej, gdzie każdy ma swój prywatny kącik, jedną półkę na przybory kosmetyczne, oraz gdzie często znajdują się wszystkie urządzenia sanitarne, czyli i wanna, i prysznic, niewielki bidet oraz oczywiście umywalka. W przypadku dużej rodziny o wiele korzystniejszym projektem jest zainstalowanie dwóch mniejszych umywalek obok siebie, niżeli jednej dużej.

Kiedy już zaplanujemy i zaprojektujemy dokładnie wystrój naszej łazienki, warto pomyśleć o prawidłowym oświetleniu, bowiem jest to kolejne priorytetowa sprawa w urządzaniu tego pomieszczenia, aby łazienka w efekcie końcowym stała się funkcjonalnym i nad wyraz wygodnym pomieszczeniem całego domu. Po pierwsze musimy pamiętać o bezpieczeństwie, czyli o instalacji i montażu przewodów tak, aby nie maiły bezpośredniego kontaktu z wodą, mowa tu o montażu wszelkich przewodów pod glazurą. Po drugie zaś oświetlenie powinno być wyjątkowo jasne, jak najbardziej zbliżone do dziennego oświetlenia naturalnego, przy czym w łazience, jak w każdym pomieszczeniu montujemy oświetlenie ogólne u góry na środku sufitu, oraz oświetlenie miejscowe, w tym przypadku jest to całościowe oświetlenie lustra łazienkowego.

Dekorowanie łazienki

Dekoracja ścian, sufitu oraz posadzek w łazience jest dowolna. Dawniej były to tylko zwyczajne płytki ceramiczne, dziś stosuje się również kamień, drewno oraz inne materiały wykończeniowe, jak również zachowuje się surowe ściany, które poprze odpowiednią strukturę dają niebywały efekt dekoracyjny.

Wobec tego pomieszczenie domu, jakim jest łazienka to nie tylko praktyczność i funkcjonalność, to również wysoce wyszukana elegancja, z wieloma detalami dekoracyjnymi, zaś najkorzystniejszą kolorystyką do łazienki są jasne barwy, dzięki którym pomieszczenie zawsze wygląda świeżo i czysto, co jest priorytetem każdej łazienki. Dużą rolę odgrywają dodatki dekoracyjne, takie jak obrazki, rośliny, witraże imitujące okna. Każdy taki drobiazg dopełnia urządzenie łazienki i nadaje jej jeszcze cieplejszy oraz piękniejszy wystrój. Dzięki zastosowaniu odpowiednich elementów dekoracyjnych, wnętrze łazienki będzie miało klimat, odpowiedni wyraz oraz będziemy mogli powiązać jego wystrój z pozostałymi pomieszczeniami naszego domu.

Płyty grzejne na pierwszy rzut oka

Różnica między kuchenkami gazowymi a nawet elektrycznymi a ceramicznymi płytami grzejnymi jest fundamentalna. Przede wszystkim nie mamy tutaj dużego urządzenia AGD stojącego na ziemi tylko niewielkiej grubości płytę wstawiana bezpośrednio w blat. Może być ona niemalże całkowicie w nim zamaskowana zwłaszcza jeśli jest ona czarna a blat ma ten sam kolor. Pod płytą zyskujemy też dużo miejsca, w którym może pojawić się piekarnik albo po prostu szafka, zmywarka, zamrażarka czy cokolwiek innego. Nie ma tu żadnych ograniczeń.

Kolejna rzucająca się w oczy rzecz to całkowicie płaska powierzchnia płyty Nic nie stoi na przeszkodzie żeby nie można było odróżnić miejsca, w której blat przechodzi w płytę grzejną. Same pola grzejne (palniki) wydzielone są poprzez odpowiednie oznaczenia na urządzeniu a ich wielkość często nie jest ograniczona do konkretnych miejsc lecz można nią w miarę dokładnie sterować. Co nowocześniejsze urządzenia posiadają różnego rodzaju automatyczne systemy rozpoznawania stref, które powinny się nagrzewać. Chodzi o to, że jeśli garnek dotyka pola grzewczego tylko w określonej części to nie ma żadnego powodu by rozgrzewała się jego całość marnując energię. Czujniki tego typu są dość proste ale za to efektywne i doskonale spełniają swoją funkcję. Gładka powierzchnia płyt grzejnych jest też niezwykle łatwa w czyszczeniu.

Zasada działania i sterowanie płytami

Typowe płyty grzejne działają z wykorzystaniem jednej z 3 technologii rozgrzewania płyt grzejnych: spiralnej grzałki, skręconego przewodu grzejnego i pola halogenowego. Różnią się one czasem osiągania pełnej temperatury (odpowiednio: 15, 8 i 3 sekundy) oraz możliwością kontroli obszaru nagrzewania pola grzejnego. Pełną kontrolę nad wielkością pola grzejnego daje tylko ostatnia z tych technologii.

Sterowanie urządzeniem odbywa się albo przez klasyczne pokrętła albo przez bardziej zaawansowane systemy elektroniczne z wyświetlaczami LCD. Sterowanie mocy odbywa się skokowo, zazwyczaj w skali 1-9. Zaawansowane płyty pozwalają na dokładne programowanie czasu gotowania a także umożliwiają uruchamianie grzałek z opóźnieniem. Blokadą zabezpieczającą przed uruchomieniem urządzenia przez dzieci są często czujniki dotykowe, które odblokowują płytę tylko przy ich odpowiednim wzbudzeniu. Na początku użytkowania sprzętu bywa to uciążliwe lecz po przyzwyczajeniu się do tego zabezpieczenia, nawet się tego nie zauważa.

Bardzo ciekawą opcją montowana najbardziej zaawansowanych płytach jest możliwość ustawiania rozkładu pól grzewczych całkowicie dowolnie poprzez dotykowe wskazywanie ich pożądanych wielkości i położeń na samej płycie. Wygląda to tak, jakby sterowało się dotykowym ekranem telefonu komórkowego.

Pewnym problemem z płytami grzejnymi jest wysokie zużycie przez nie energii. Jeśli instalacja elektryczna w budynku jest stara to podłączenie ich po prostu do obwodu elektrycznego może skończyć się uszkodzeniem instalacji elektrycznej. Oczywiście stanie się tak tylko w przypadku starych instalacji i bardzo mocnych płyt grzejnych. Niemniej wskazane jest, nawet w nowych domach, by płyty podłączane były do własnych obwodów elektrycznych z własnym bezpiecznikiem. Takie rozwiązanie jest bardzo często stosowane przez architektów niezależnie od tego, czy zgłosimy taka potrzebę.

Płyty indukcyjne

Osobnym typem płyt grzejnych są płyty indukcyjne. Działają one, jak sama nazwa wskazuje, na zasadzie indukcji, dzięki czemu nagrzewają jedynie odpowiednio przygotowane do pracy z nimi dna garnków. Pozwala to na zmniejszenie zużycia energii do minimum gdyż grzeje się tylko garnek – nie nagrzewa się samo pole grzejne, powietrze między garnkiem a płytą i nie ma też zjawiska promieniowania cieplnego na boki. Nie marnujemy praktycznie ani wata energii

Baterie ścienne i sztorcowe

Umiejscowienie baterii kuchennej na ścianie to odwołanie się do tradycji i prawdę mówiąc – przeżytek. Robi się to obecnie tylko wtedy, gdy przeprowadza się modernizację klasycznie przygotowanej kuchni bez przeróbki instalacji wodnej. Zakłada się wtedy nowocześniejsze baterie ścienne ale zachowuje ich klasyczne ustawienie w wysokości 25-35 centymetrów nad zlewem. Baterię łączy się bezpośrednio z końcówkami rur ciepłej i zimnej wody. Rozstaw pomiędzy nimi wynosi około 15 centymetrów.  Pamiętać trzeba, że bateria w ten sposób montowana musi być gotowa przed przystąpieniem do wykańczania ścian.

Zdecydowanie preferowane jest korzystanie z baterii sztorcowych. Miejsce dla niej jest na brzegu zlewozmywaka lub w specjalnym otworze w blacie kuchennym. Jej bardzo istotną zaletą kwestii montażu jest elastyczność – łączy się ją z dopływem wody poprzez elastyczne węże, dzięki czemu mamy dość spore pole manewru. Elastyczne węże można docinać w miarę potrzeb. Korekcja ustawienia baterii względem dopływu wody jest dzięki temu rozwiązaniu banalnie prosta i nie wymaga żadnych przeróbek.

W kwestii jednego lub dwóch uchwytów nie ma się co zastanawiać gdyż do kuchni rozwiązanie jednouchwytowe jest zdecydowanie lepsze gdyż nie tylko pozwala szybciej ustawić pożądany strumień wody ale także może być obsługiwane jedną ręką, co jest ważne, kiedy nasze ręce są brudne.

Wylewka

Wybierając baterię powinniśmy dbać o to, by strumień wody z niej padający trafiał na środek zlewozmywaka. Zasięg wylewki zależy od jej długości i pochylenia. Koniec wylewki długiej i o dużym kącie pochylenia będzie bardziej oddalony od dna zlewozmywaka niż krótkiej i „płaskiej”. Wylewka tego typu pozwoli łatwiej podstawić pod baterię wysoką baterię i duży garnek. Problemem będzie tu jednak siła uderzania wody o dno zlewu gdyż im z większej wysokości będzie on padał tym silniejsze będzie rozchlapywanie się wody. Musimy tutaj dążyć do złotego środka.

Jeśli planujemy zamontować duży, zwłaszcza dwukomorowy zlewozmywak, optymalny będzie wybór obrotowej baterii. W przypadku, gdy bateria będzie znajdowała sie zaraz przy oknie, przydatny będzie ruchomy przegub pozwalający zdjąć baterię i otworzyć okno.

Wyciągana wylewka powinna być montowana w domach i mieszkaniach, w których nie ma innych zlewów (na przykład w pralni), gdzie można by łatwo napełnić wodą wiadro. Po złożeniu takiej wylewki będziemy mieć normalną baterię a po jej wyciągnięciu otrzymamy efekt podobny do słuchawki prysznica. Korzystanie z tego rozwiązania jest proste i wygodne gdyż elastyczny wąż (100-150 centymetrów długości) posiada specjalne obciążenie na swoim końcu, dzięki któremu sam potem się zwija do odpowiedniej postaci chowając siew zlewozmywaku. Ciekawą funkcją w tego typu bateriach jest też tak zwany przycisk Eko, który powoduje, że woda normalnie płynie szerokim i rozproszonym strumieniem, dzięki czemu możliwe jest jej oszczędzanie i ograniczanie ilości energii potrzebnej do jej podgrzania. Po wciśnięciu przycisku blokada jest zdejmowana i otrzymujemy pełny, mocny strumień.

Baterie termostatyczne

Bardzo ciekawym wynalazkiem są baterie termostatyczne. Są one dość zaawansowane technicznie i przez to trochę droższe ale pozwalają na utrzymywanie stałej temperatury wody niezależnie od wahań jej ciśnienia w sieci wodociągowej. Przed użyciem, na stałe lub w trakcie pracy ustala się pożądaną temperaturę i jest ona potem utrzymywana zupełnie niezależnie od naszych działań. Tego typu baterie posiadają także specjalne zabezpieczenia nie pozwalające na dostarczanie wody cieplejszej niż 38 stopni Celsjusza. Konieczne jest dodatkowe podłączenie baterii do instalacji elektrycznej.

Dzisiaj na szczęście nie ma już najmniejszych nawet problemów z dostępnością ale oczywiście wciąż istnieje bariera ceny. Wybierając dla siebie odpowiedni blat musimy zawsze brać pod uwagę cenę właśnie ale także właściwości fizyczne danego materiału na blat i jego cechy estetyczne.

Blaty kamienne – rodzaj materiału

Jakiś czas temu przyjęło się uważać, że najlepszym rozwiązaniem dla każdego blatu kuchennego jest kamień. Efektem tego jest niesamowity wybór na tym polu. Nawet bez bardzo dogłębnego przeszukiwania rynku znajdziemy oferty ponad 200 odmian granitu a w przypadku marmurów i piaskowców będzie ich niewiele mniej. Daje to możliwość bardzo szczegółowego i uwzględniające wszystkie detale dobrania koloru pasującego do aranżacji, intensywności wzoru odpowiadającego naszym gustom oraz sposobu wykończenia powierzchni, który właśnie dla nas będzie najlepszy. Wielu osobom kamień kojarzy się głównie z materiałem na ściany albo podłogi, ale na blaty także nadaje się znakomicie.

Ze względu na bardzo wysoką odporność na zaplamienia do kuchni najbardziej nadają się granit, porfir i bazalt. Marmur i trawertyn także dobrze się spisują w tej funkcji ale wymagają one specjalnych zabezpieczeń przed nasiąkaniem i zaplamieniem. Stosując dowolny rodzaj kamienia naturalnego nie musimy się martwić o wysokie temperatury gdyż wszystkie one są na nie odporne. Kłopotem nie jest też wymyślny kształt blatu gdyż dla zakładów kamieniarskich żadnego większego problemu nie stanowi wycinanie ich w różne, nawet mocno fantazyjne łuki. Dobrze jest jedynie wyposażyć się w szablon przed zlecaniem takich prac bo o nieporozumienie z kamieniarzami łatwo.

Blaty kamienne – wykończenia i konserwacja

Blaty kamienne można wykańczać na kilka sposobów chociaż ich polerowania jest metodą zdecydowanie najbardziej popularną ze względu na dużą łatwość ich utrzymania w czystości. Alternatywą przeznaczona dla wnętrz klasycznych jest tak zwane antico czyli powierzchnia lekko nierówna i niebłyszcząca. Popularne stają się ostatnimi czasy blaty matowe a nawet całkowicie surowe, chociaż jest z nimi potem sporo zabawy koniecznej do utrzymania ich w czystości.

Czyszczenie kamienia jest na ogół bardzo łatwe i wymaga jedynie odpowiedniej ilości wody. Czasami tylko przy mocniejszych zabrudzeniach tłuszczem stosuje się słabe detergenty. Kamienie nasiąkliwe pokrywa się dodatkowo specjalnymi warstwami ochronnymi zapobiegającymi zaplamieniu.

Jeśli nie kamień to co?

Kamień zdecydowanie dominuje w zaleceniach osób zajmujących się aranżacją wnętrz ale są także inne, w dodatku całkiem liczne alternatywy, które  oszczędzają nasz portfel albo lepiej pasująco niektórych typów pomieszczeń niż kamień.

Znakomite właściwości praktyczne mają przede wszystkim blaty z MDF oraz płyty laminowane. Są bardzo odporne na ścieranie, zaplamienie i radzą sobie z wysoką temperaturę oraz w niezwykle prosty sposób można je dociąć do potrzeb. Niestety zagrożone są one nasiąkaniem woda w miejscu wycinania i wymagają odpowiedniego zabezpieczenia metalowymi listwami a w okolicy zlewu także zabezpieczenia silikonem uszczelniającym. Uważać również trzeba na zarysowania oraz duże ilości pary wodnej, które będą powodowały matowienie powierzchni.

Jeśli zdecydujemy się koniecznie na drewno to bez większych problemów dobierzemy coś do każdego wnętrza. Jeśli planujemy stworzyć wnętrze rustykalne to powinniśmy celować w twarde drewno lite, najlepiej buk, dąb albo iroko. Wskazane jest nierówne usłojenie i obecność sęków, które wzmacniają drewno. W nowocześniejszych wnętrzach znacznie lepsze będą jednak blaty klejone, które mają doskonalsze właściwości użytkowe – są trwalsze i nie rozsychają się.

Dość ciekawym rozwiązaniem jest przygotowanie blatu w taki sam sposób jak podłogi czyli przy użyciu naklejanych na specjalną płytę wiórową płytek ceramicznych lub gresu. Taki blat jest potem wyjątkowo odporny na uszkodzenia mechaniczne i różnego rodzaju środki chemiczne. Stworzenie takiego blatu wymaga jednak dość sporo pracy ze względu na konieczność odpowiednio umiejętnego fugowania i zabezpieczenia brzegów przed ukruszeniem oraz ostrymi kantami.

Korzyści z otwarcia kuchni

Wbrew pozorom, największe korzyści z połączenia kuchni z salonem, bo na tym polega w zasadzie otworzenie kuchni na resztę domu, odnoszą małe domy i mieszkania. Odcięcie kuchni w nich jest znacznie większą procentową stratą przestrzeni niż w większych domach więc jej przynajmniej wizualne dołożenie robi z niewielkiego salonu pomieszczenie naprawdę duże i przestronne, które w dodatku staje się dużo bardziej funkcjonalne i lepiej poddaje się zabiegom aranżacyjnym.

Funkcjonalny aspekt zalet połączenia to przede wszystkim łatwiejsze przejście z kuchni do pomieszczenia, w którym maja miejsce posiłki. Obsługa posiłków trwa krócej i nie grozi nam w takim stopniu upuszczenie czegokolwiek w czasie przenoszenia. Co więcej, mamy cały czas kontakt wzrokowy z wszystkim, co dzieje się w kuchni wiec nie musimy w niej przebywać tylko po to, by pilnować czegoś postawionego na gazie lub pozostawionego w piekarniku.

Istnieje też jednak dość poważna wada takiego rozwiązania. Dotyczy ona głównie osób, które po posiłku lubią się najpierw odprężyć a dopiero potem przejmować takimi prozaicznymi rzeczami jak posprzątanie po posiłku. Całkowicie otwarta kuchnia nie pozwoli nam wrzucenie do niej brudnych naczyń, które w spokoju oczekiwałyby na ich późniejsze umycie lecz cały czas będą nam one o sobie przypominać. Rozwiązać ten problem można przez częściowe otworzenie kuchni – zamontowanie ścianki działowej zakrywającej część pomieszczenia.

Niezależnie od wszelkich wad i zalet na tym polu, zawsze projektuje się domy i mieszkania tak, żeby kuchnia była blisko jadalni/salonu, co o czymś świadczy.

Metody połączenia kuchni i salonu

W najczęściej tworzonych obecnie projektach domów, połączenie salonu i kuchni odbywa się w najprostszy możliwy sposób czyli po prostu przez usunięcie wszystkich barier miedzy nimi. Rozróżnienie, w którym miejscu kończy się salon a zaczyna się kuchnia następuje poprzez zmianę charakteru wyposażenia albo typu podłogi. Podłoga to dość ważne zagadnienie w tym przypadku gdyż nie zawsze jej wariant, który podoba nam się w kuchni nadaje się do salonu i vice versa. Wszystko tu zależy od naszego gustu i podział może być dowolny – ostry lub po prostu nieobecny.

Rozwiązaniem popularnym szczególnie w Stanach zjednoczonych są wielkie przesuwane drzwi, którymi kuchnię można zamknąć całkowicie odcinając ją w razie potrzeby od salonu. Jest to bardzo praktyczne a drzwi zamykają się rzadko. Wymaga to jednak odpowiedniego przygotowania projektu architektonicznego by otwarte drzwi miały się gdzie schować, co nie zawsze jest możliwe.

Alternatywą są zawsze różnego rodzaju symboliczne odgrodzenia. Najpopularniejsze z nich to przezroczyste i półprzezroczyste ścianki działowe sięgające do sufitu lub do połowy wysokości pomieszczeń. Rozwinięciami tego pomysłu są  przeróżne półki z kwiatami czy ażurowe regały.

Właściwy dobór wyposażenia kuchennego

Połączenie kuchni z salonem powoduje, że kuchnia staje się nietypowa pod względem możliwości jej wyposażenia. Trudny może okazać się do osiągnięcia klasyczny ciąg roboczy ułatwiający pracę. Możliwe jest jednak odpowiednie połączenie ergonomii przy zachowaniu estetyki nie kolidującej z reprezentacyjnym salonem.

Najczęściej rezygnuje się kompletnie z dwóch rzędów szafek – na ziemi i zawieszonych nad nimi – na rzecz jednego szeregu szafek zawieszonych trochę nad ziemią lub ustawionych na wysokich i cienkich nóżkach. Pozwala to uzyskać bardzo nowoczesny wygląd pomieszczenia. Wyjątkowo dobrze sprawdzają się tu rozwiązania przewidujące specjalny obszar roboczy na środku kuchni, w którym wszystkie elementy z tyłu traktowane są jako jedna wielka przechowalnia/magazyn/składzik oraz strefa mycia naczyń po zakończonym posiłku. Wymaga to jednak oczywiście posiadania naprawdę dużej przestrzeni.

Kwestia podłóg w domu zawsze jest dość problematyczna gdyż jest to zwykle inwestycja droga lub bardzo droga, która non stop jest narażona na uszkodzenia i grozi jej szybkie zużycie. Nie możemy sobie na to pozwolić ale równocześnie musimy utrzymywać jakiś rozsądny poziom kosztów ponieważ działając bez ograniczenia budżetowego można sobie pozwolić na po prostu cuda na podłodze ale oczywiście w takiej sytuacji mało kto się znajduje. Wybór mamy dość szeroki i trzeba się dokładnie przyjrzeć opcjom.

Czego oczekujemy od podłogi w kuchni?

Kuchnia to pomieszczenie typowo robocze, przez co należy rozumieć, że będzie się po nim chodziło bardzo intensywnie oraz będzie ono narażone na działanie różnych nietypowych czynników. Wśród negatywnych czynników będzie przede wszystkim duża ilość wody, której w kuchni jest praktycznie tak samo dużo jak w łazience. Tutaj dużym problemem jest jeszcze obecność różnych substancji takich jak soki, kawa czy wino, które mogą plamić różnego rodzaju powierzchnie w sposób trwały. Jeśli podłoga w kuchni łatwo by się łatwo plamiła to już po paru miesiącach mielibyśmy pod nogami prawdziwą tęcze.

W kwestii wytrzymałości ważna jest też odporność nie tylko na ścieranie spowodowanie nieustannym chodzeniem po podłodze ale także jej odporność na uderzenia. Zdarza się bowiem czasami, że coś nam upadnie bądź spadnie z półki. Bywają to rzeczy twarde, często grube szkło, które uderzając w podłogę mogłoby spowodować uszkodzenia mechaniczne takie jak ukruszenia, stłuczenia, rysy itp.

Kolejną ważną rzeczą jest łatwość czyszczenia. Należy się bowiem spodziewać, ze bardzo dużo różnych resztek, większych i mniejszych, będzie regularnie lądowało na podłodze. Podobnie będzie z różnymi płynami i to nie tylko opartymi na wodzie lecz na różnych tłuszczach, które często są znacznie trudniejsze do usunięcia.

Płytki

Mianem klasycznego rozwiązania problemu podłogi w kuchni można określić już obecnie płytki ceramiczne. Posiadają one wysoką odporność na ścieranie i dzięki swojej gładkiej i śliskiej powierzchni są bardzo łatwe do czyszczenia. Gres porcelanowy i szkliwiony jest wyjątkowo chętnie stosowany dzięki swojej stosunkowo niewielkiej nasiąkliwości, która odpowiada też w dużej mierze na jego odporność w stosunku do zaplamienia różnymi substancjami płynnymi.

Swoja popularność, głównie ze względów estetycznych, zdobyły również terakota i klinkier. Największym problemem w ich przypadku jest dość duża podatność na pęknięcia i obtłuczenia. Nie są to też materiały zbyt odporne na ścieranie. Mała pojemność cieplna terakoty i klinkieru jest często wykorzystywana w połączeniu z ogrzewaniem podłogowym – przekazanie temperatury do otoczenia jest dzięki takim podłogom niemal natychmiastowe chociaż jeśli od spodu nic nie grzeje to z tych samych względów będzie nam zawsze zimno w nogi.

Przy wyborze płytek zawsze pojawia się też dylemat dotyczący fug. Musimy tu zwracać uwagę na to, by były odporna na działanie wilgoci lecz nawet najlepsze z nich zawsze pozostaną najsłabszym ogniwem podłogi. Żeby spoiny nam się zbyt szybko nie odbarwiły i nie wykruszyły, warto jest zastosować fugi epoksydowe, które jednak są wyraźnie droższe i trudniejsze w nakładaniu. Co więcej, jeśli mamy zamontowane ogrzewanie podłogowe to fuga musi być też bardzo odporna na rozciąganie.

Kamień

Podłogi kamienne coraz bardziej zyskują na popularności chociaż ich cena jest delikatnie mówiąc wygórowana. Są jednak chętnie wybierane ze względu na swoją znakomitą wytrzymałość, estetykę, ciekawe wzornictwo oraz wielkość pojedynczych płyt, która może być znacznie większa niż ma to miejsce w przypadku płytek.

Ciekawym wyborem jest granit. Jego odporność na ścieranie jest wręcz wybitna a do tego jest nienasiąkliwy. Łupki, polskie wapienie i piaskowce są z kolei wybierane do wnętrz bardzo nowoczesnych. Podobnie jest z niezwykle kolorowym i efektownym trawertynem. Dbając o odpowiednie zabezpieczenie kamiennej podłogi można mieć pewność, że nie straci ona swoich właściwości przez lata.

Drewno

Bardzo przyjemną alternatywą dla powyższych podłóg jest „ciepłe” drewno. Sprawdza się ona pod względem estetycznym zwłaszcza w kuchniach rustykalnych i otwartych na salon. Jej szczególnymi zaletami są wspomniane już ciepło oraz amortyzowanie wszelkich upadków. Ważne jest tylko, by została wykonana albo z bardzo twardego drewna egzotycznego albo z równie twardych polskich gatunków drzew. Wykorzystywane deski mogą być parkietowe lub tradycyjne ale nie może być an nich ani sęków ani przebarwień. Są to zawsze słabe punkty podłogi utrudniające jej utrzymanie we właściwym stanie.

Ergonomia

Sama nazwa tej nauki oznacza w języku greckim prawa rządzące praca. W ujęciu typowo profesjonalnym, chodzi tu o dostosowanie maszyn do cech zarówno psychicznych jak i fizycznych człowieka, by ten mógł nimi operować bez większego wysiłku i chronił się w ten sposób przed przede wszystkich chorobami zawodowymi ale też nadmiernym zmęczeniem czy przeciążeniami. Znaczenie tu ma zarówno sama budowa przyrządów ale także ich rozmieszczenie czy stosunku miedzy nimi.

To wszystko brzmi bardzo poważnie i po lepszym przyjrzeniu się, kojarzy się głównie z przemysłem ciężkim. Niemniej zasady ergonomii powinniśmy stosować wszędzie tam, gdzie wykonywana jest jakakolwiek, zwłaszcza niebezpieczna praca. Jeśli spojrzymy na nasze kuchnie to zauważymy, że praca tam faktycznie jest wykonywana i to niebezpieczna chociaż oczywiście nie tak niebezpieczna jak w kopalni czy w hucie. Niemniej jeśli chcemy wygodnie, szybko i bezpiecznie przygotowywać posiłki, musimy zastosować na etapie planowania aranżacji kuchni zdobycze tak zwanej ergonomii koncepcyjnej.

Uniwersalne propozycje

Mówienie o ergonomii w kuchni ma bardzo duży sens ponieważ jest to miejsce, w którym rodzina spędza bardzo dużo czasu. Jej odpowiednia aranżacja będzie miała wpływ na każdą z czynności wykonywanych tam przez domowników. W bardzo wielu gospodarstwach domowych jest to miejsce stanowiące serce domu. Jeśli zrobimy sobie spokojny rachunek sumienia to okaże się, że w kuchni spędzamy naprawdę dużo czasu a jeśli dodamy do tego jeszcze czas naszych domowników to te sumy prezentują się imponująco.

Kuchnia bardzo często może być powodem do dumy i właśnie jako wizytówka domu nie raz jest prezentowana. Problem w tym, że oglądając aranżacje prezentowane na stronach różnych katalogów przeglądamy tylko tak naprawdę reklamy mebli i sprzętu a nie realne aranżacje. Bardzo często są one nie do odtworzenia w realnych warunkach z bardzo prozaicznych powodów. Zwykle okazuje się, że po prostu brakuje nam miejsca albo układ mebli jest użyteczny tylko na obrazku i potrzebowalibyśmy drabiny bu dostać się do niektórych szafek. Nawet jeśli uda nam się odtworzyć układ z książek to może okazać się, że jest on katastrofalnie ciasny po dodaniu kilku elementów, które zostały arbitralnie pominięte we wzorcu a dla nas są niezbędne.

Realna praca w kuchni

Jak już stwierdzono we wstępie, ergonomia rozpatruje zarówno nasze wyposażenie, z którego korzystamy w pracy w kuchni, jak również bada nas samych i nasze czynności. Efekt tego jest taki, że podstawą do wszystkich do formowania wszelkich zaleceń, które jak udowodniono naukowo, pozwalają zmniejszyć czas przygotowania posiłków do 60% oraz czas samego gotowania o 30%, jest obserwacja sposobu wykonywania prac przez człowieka.

Wszystko zaczyna się od identyfikacji naszych czynności. Jak pewnie sami jesteśmy w stanie zauważyć, przygotowanie posiłków to zawsze proces składający się z tych samych lub przynajmniej bardzo podobnych, cyklicznie powtarzających się czynności. Zawsze na samym początku wypakowujemy zakupione produkty i organizujemy ich przechowywanie chowając je do szafek bądź do lodówki. Samo przygotowanie rozpoczynamy wyjęcia produktów, umycia i rozdrobnienia ich a następnie ugotowania, upieczenia, usmażenia itp. Respektując zasady ergonomii musimy dokładnie zdawać sobie sprawę z takiego właśnie cyklu i odpowiednio na niego reagować. Właściwa reakcja powinna polegać na tym, by każda z poszczególnych czynności mogła się odbywać bez przeszkód, nie mogą one wzajemnie ze sobą kolidować a przejścia pomiędzy nimi powinny być najkrótsze, jak to tylko możliwe by nie tracić czasu na przechodzenie miedzy nimi.

Ciężko jest wskazywać konkretne nakazy dla osoby aranżującej swoja kuchnię gdyż każdy ma inne potrzeby oraz inne pomieszczenie do dyspozycji. Niemniej zawsze nasz obszar roboczy musimy dzielić na 5 elementów: strefę zapasów (żywność itp.), przechowywania (patelnie, szklanki itp.), zmywania, przygotowania wraz z ogólnymi pracami kuchennymi oraz strefę gotowania. Zazwyczaj, jeśli to tylko możliwe, sprawdza się ustawienie ich w podanej kolejności z ułożeniem zgodnym z kierunkiem obrotu wskazówek zegara.

Stare powiedzenie mówi, że Polak mądry po szkodzie a niektórzy lubią dodawać, że zazwyczaj i po szkodzie głupi. Niestety dość często sprawdza się to w przypadku aranżacji kuchni, która bardzo często zupełnie inaczej wygląda w naszych luźnych a nawet trochę dokładniejszych planach a inaczej, kiedy jest już gotowa. Spowodowane jest to niewłaściwym przemyśleniem wielu elementów i ostrą korekcją naszych planów przez rzeczywistość w trakcie realizacji. Jeszcze gorzej jest, gdy okazuje się, że nasz układ zupełnie nie sprawdza siew praktyce. Warto jest uczyć się na błędach i doświadczeniach innych osób by potem samemu nie ponosić potężnych kosztów związanych z poprawkami.

Przede wszystkim konieczne jest przygotowanie bardzo dokładnego planu przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac.

Aranżacja kuchni

Szczegółowy plan pozwoli nam uniknąć późniejszych przeróbek różnych instalacji, które stanowią w zasadzie pusty, zupełnie niepotrzebny koszt. Jeszcze gorzej będzie jeśli nasze plany zmodyfikujemy potem by dopasować je do źle rozmieszczonych przyłączy wody, gazu czy prądu bo przez taka decyzję będziemy cierpieć przez wiele lat.

Niezwykle ważne jest bardzo dokładne wymierzenie przestrzeni. To, że pusta kuchnia wydaje się duża i przestronna nie oznacza, że umieszczając tam jeden mebel czy sprzęt po drugim w pewnym momencie nie zabraknie nam miejsca. Jest to naprawdę istotne, o czym przekonuje się wiele osób muszących potem rezygnować z pojedynczych szafek i zastanawiać się, co zrobić z dziurą na pół długości takiej właśnie szafki, na którą miejsca zabrakło.

Niezmiernie ważnym terminem, który trzeba sobie przyswoić przed rozpoczęciem przygotowywania aranżacji jest ciąg roboczy. Chodzi tu o optymalne ułożenie określonych sprzętów na jednej linii by ograniczyć do minimum ilość kroków, które trzeba wykonywać w trakcie pracy w kuchni. Ciąg ten wygląda następująco: lodówka – zlewozmywak -  płyta kuchenna – stół. Takie ustawienie pozwala nie tylko zaoszczędzić czas i nasze siły ale jest wskazane również ze względów bezpieczeństwa ponieważ zmniejszamy ryzyko, że chodząc wokół wyłożonych na piecu czy blacie przedmiotów strącimy któryś na ziemię. Oczywiste jest, że nie w każdej kuchni istnieje możliwość zrobienia takiego ciągu ale powinniśmy dążyć do tego, by odwzorować go jak najdokładniej.

Zagospodarowanie blatu kuchennego

Ważnym elementem każdej kuchni są blaty robocze. Chodzi o to, by każdy ze sprzętów wyposażenia kuchennego miał kawałek blatu, który wspierałby korzystanie z niego. Blat przy lodówce pozwala na wykładanie po kolei różnych produktów bez konieczności oddalania się od niej i każdorazowego jej otwierania i zamykania lub pozostawiania na dłużej otwartej. Blat przy kuchence ułatwia odkładanie na bok chwilowo nie używanych rzeczy a jego obecność pomiędzy kuchnią i zlewem jest gwarantem bezpieczeństwa w trakcie zmywania.

Często lekceważone są zasady właściwego ustawienia kuchenki, co może prowadzić nawet do tragedii. Kuchnia gazowa nie może być bliżej niż 60 centymetrów od okna gdyż jednej strony płomień może być jasnym świetle niewidoczna z drugiej, wiatr może gaz zgasić. Równie złym pomysłem jest stawianie kuchenki przy wyjściu z kuchni bo wystające znad palników uchwyty patelni to proszenie się o nieszczęście.

Wysokość podwieszanych szafek i blatów często ustala się „na oko”. W wielu wypadkach ma się szczęście i układ okazuje się prawidłowy ale w wielu przypadkach kłopoty są potem liczne i poważne. Zalecana wysokość szafek dolnych to 85-90 centymetrów, przy czym górną wartość zaleca się osobom o wzroście co najmniej 185 centymetrów. Jest to wysokość optymalna dla bezpieczeństwa i higiena pracy a odstępstwa od niej będą

Nowy wizerunek szafek

W wielu kuchniach o ostatecznym efekcie wizualnym decyduje przede wszystkim wygląd szafek. Kupujemy je zazwyczaj produkowane na miarę i korzystamy z nich potem przez lata. W naturalny sposób muszą się one nam prędzej czy później znudzić. Na szczęście jest co najmniej kilka sposobów, dzięki którym można nadać im nowej jakości, dać nowe życie.

Najprostszy z nich to puszka z farbą. Zmienić kolor możemy w przypadku samych drzwiczek a także i reszty szafki. Najpierw trzeba bardzo dokładnie oczyścić je z wszelkich farb i lakierów, które zostały prędzej na nie nałożone. Optymalnym do tego narzędziem jest papier ścierny o średniej a potem bardzo małej grubości. Trzeba uważać, by nie narobić głębokich rys. Następnie trzeba szafki odpowiednio zagruntować gdyż drewno, z których są zbudowane, zwykle nie chłonie łatwo farby. Sama farba musi być też odpowiednia – powinna być odporna na warunki panujące w kuchni.

Alternatywą dla malowania szafek jest ich oklejanie. Nie należy traktować tego koniecznie jako alternatywę albo-albo gdyż nową farbę można łączyć z okleiną. Okleiny wyższej klasy są całkowicie nie do odróżnienia od drewna najwyższej klasy oraz od innych bardzo ciekawych materiałów.

Bardzo dużo można zdziałać również za pomocą uchwytów przy szafkach. Ich wybór jest wręcz niesamowity i wraz z nowymi kolorami oraz okleiną można z nowoczesnych lub prostych szafek zrobić klasyczne, wręcz barokowe dzieła sztuki. Trzeba tylko spędzić trochę czasu na ich wybieraniu by dobrać właściwie.

Dobrym pomysłem jest również zmiana blatu. W sklepach z materiałami budowlanymi można je dostać wycięte na miarę już w naprawdę dobrych cenach a inne metody odświeżania tego elementu kuchni takie jak chociażby wykorzystanie oklein, nie sprawdzają się ze względu na konieczność zachowania przez blat walorów użytkowych.

Ściany

Dość niewielkim kosztem można wprowadzić duże zmiany w kuchni skupiając się na ścianach. Niekoniecznie nawet muszą być zmieniane wszystkie ściany – największe znaczenie mają przede wszystkim ich części w okolicach szafek.

Podstawą jest oczywiście nowa farba. Trzeba tylko pamiętać, by była ona zmywalna oraz odporna na tłuszcze. Wybierać trzeba te, które posiadają specjalne oznaczenia mówiące, że nadają się do kuchni. Ograniczeniem żadnym nie jest tutaj istnienie płytek. Istnieją specjalne farby przeznaczone do malowania ceramiki w kuchni. Konieczne jest tylko przeprowadzenie odpowiedniego przygotowania: zdarcie wierzchniej części płytek i ich odpowiednie zagruntowanie. Potem samo malowanie jest już szybkie i przyjemne bo będziemy pracować na płaskiej, bardzo chłonnej powierzchni.

Zamiast farby można stosować tapety, najlepiej grube winylowe. Są one niezwykle odporne i efektowne oraz dodatkowo pozwalają na naklejanie na nich dodatkowych elementów. Kładąc je trzeba pamiętać, że są one ciężkie i postępowanie niezgodnie z instrukcją producenta skończy się ich szybkim odklejaniem się.

Świętymi krowami nie powinny pozostawać oka – jakby na to nie patrzeć, także elementy ścian. Najprościej jest je odmienić przez zastosowanie nowych zasłonek czy firanek ale nowe rolety dadzą jeszcze lepszy efekt, zwłaszcza jakieś fikuśne. Możliwe jest również malowanie ich ram na takiej samej zasadzie jak w przypadku płytek ceramicznych.

Inne elementy

Mając już ogólną koncepcję nowej kuchni zbudowaną na kolorystyce szafek i ścian, można pomyśleć o różnorodnych bibelotach. Na szafkach zawsze jest dużo miejsca by poustawiać różne rzeczy. Co to będzie, zależy już tylko od naszej koncepcji dla całego pomieszczenia ale uniwersalnych dodatków takich jak ozdobne dynie czy różnorodne półeczki na przyprawy nigdy nie może zabraknąć.

Duże znaczenie ma również oświetlenie. Bardzo dobrze wygląda zamontowanie małych lampek we wszystkich przeszklonych szafkach, które zapewnią im ciekawą grę światłocieni oraz podświetlą ich zawartość. Co więcej, można postarać się o dodatkowe doświetlenie od spodu wiszących szafek. W tym celu świetnie sprawdzają się diody LED układane w postaci odpowiednich świecących listem.