Co na ściany?

Aby zabrać się za urządzanie wnętrza, na początek trzeba zająć się tzw. dużymi powierzchniami płaskimi, czyli podłogami, sufitami i ścianami. Powiedzmy, że podłoga i sufit są już gotowe. Patrzymy na ścianę i zastanawiamy się, co z nią zrobić. I tu często pojawia się problem w postaci braku pomysłów, co jest o tyle istotne, że pokrywając ściany musimy już wiedzieć, w jakim stylu i kolorystyce chcemy urządzić pokój. A samych sposobów pokrywania ścian, w ogromnej palecie barw, jest mnóstwo. Warto więc zapoznać się z ich możliwościami, właściwościami, a także kosztami.

Na ścianach mogą znaleźć się farby różnego rodzaju, tapety lub tynki. Niezależnie jednak od naszego wyboru, należy najpierw przygotować powierzchnię ściany. Musi być dokładnie odpylona i odtłuszczona. Zwykle pod większość powłok należy także każdą ścianę zagruntować specjalnym płynem, który zapobiega złuszczaniu się farby czy odpadaniu tynków i tapet. Emulsje gruntujące, które wspomagają wiązanie dodatkowych powłok na ścianach, są dostępne praktycznie w każdym markecie budowlanym. Mamy już koncepcję stylistyczną i kolorystyczną, mamy także przygotowane, zagruntowane ściany. Spróbujmy więc zapoznać się z najważniejszymi technikami ich pokrywania:

Tapetowanie

Tapetowanie jest bardziej pracochłonne, a do tego z reguły nieco droższe od malowania, za to pozwala ukryć niewielkie uszkodzenia tynku, bez szczególnych nakładów na ich wyrównanie. Tapeta także ma tą zaletę, że może całkowicie zmienić styl naszego wnętrza, nie tylko same kolory. Taki efekt uzyskujemy dzięki różnym materiałom i fakturom, często bardzo wyrazistym. Same tapety występują jednak w różnych rodzajach, a tym samym, mają różne zastosowanie. Stonowane kolorystycznie tapety, często właśnie o fakturowanej powierzchni, przeznaczone są głównie do pokojów dziennych. Cienka powłoka ochronna innych tapet, służących np. do kuchni, umożliwia ich delikatne zmywanie, a odporne na światło barwniki nie bledną przez wiele lat. O właściwościach poszczególnych rodzajów tapet informują umieszczone na opakowaniach piktogramy, określające m.in. odporność na zmywanie, promieniowanie UV, sposób układania i zdzierania oraz dopuszczalne zawilgocenie.

Tapety mogą być:

• winylowe- przeznaczone do kuchni i łazienek, specjalne rodzaje tapet o dużej odporności na szorowanie i o wzornictwie często naśladującym płytki ceramiczne. Nie liczmy jednak na to, że dorównują one trwałością i odpornością na zabrudzenie okładzinom ceramicznym, a w bezpośrednim sąsiedztwie kuchenek, zlewozmywaków szybko pokrywają się niemożliwymi do usunięcia osadami tłuszczu.

• papierowe- są najtańsze, ale i najmniej trwałe, a przeznaczone głównie do sypialni i innych pomieszczeń, w których ściany są nieznacznie narażone na zabrudzenie, a także na uszkodzenia mechaniczne. Dużą popularnością cieszą się papierowe tapety o żywych kolorach przeznaczone do pokojów dziecinnych. Przeznaczone są do krótkotrwałego użytkowania, a ponieważ są tanie, można sobie pozwolić na częstą ich wymianę.

• welurowe, z korka naturalnego i metalowe- to szczególne tapety dekoracyjne. Stosowane zwykle jako akcent wystroju wnętrza, a nie materiał do pokrywania całej powierzchni ścian. Często są nakładane jako pojedyncze pasy na bardzo wyeksponowanej ścianie. Są najbardziej dekoracyjnym rodzajem tapet.

• z włókna szklanego- nadają się do pomieszczeń, w których ściany mogą być narażone na uszkodzenia, bo są na nie dość odporne, a ponadto dekoracyjne sploty włókien tapety nadają ścianom estetyczny wygląd. Po przyklejeniu tapety te maluje się specjalną farbą odporną na wielokrotne zmywanie i szorowanie. Zastosowanie do wielokrotnego przemalowywania, podobnie jak raufaza, ale zdecydowanie większa trwałość i odporność na zniszczenie, co przekłada się również na dość wysokie ceny, zarówno tapety, jak i dedykowanych farb.

• raufazy- są to tapety przeznaczone do malowania, a układa się je dla nadania ścianom faktury. Faktura uzyskiwana jest dzięki umieszczonym między warstwami papieru wiórkom drzewnym, które mogą mieć różną wielkość i gęstość rozmieszczenia. Do malowania raufaz należy używać farb akrylowych dobrej jakości. Można je wielokrotnie przemalowywać, jednakże należy wykonywać te czynności dość delikatnie, aby nie doprowadzać do ścierania faktury.

Malowanie

Kiedy ograniczymy się do zwykłego malowania, warto zorientować się w rodzajach farb. Obecnie największe zastosowanie mają farby o spoiwie akrylowym, lateksowym, silikonowym, krzemianowym i alkidowym. Ich popularność wynika z dużej trwałości i zmywalności, przy czym w przystępnych cenach są raczej farby akrylowe i lateksowe. Niekiedy jednak nasze ściany wymagają większych nakładów, dlatego warto zastanowić się, zanim weźmiemy z półki najtańszą farbę. Droższe są na przykład farby do zadań specjalnych, np. do likwidacji zacieków, a także zażółceń od nikotyny. Przeznaczone są do tego, dające matową powłokę, farby o spoiwie alkidowym – rozpuszczalnikowe, oczywiście odpowiednio droższe, ale też niezbędne dla uzyskania dobrych efektów. Mogą być stosowane jako docelowe pokrycie lub podkład pod standardowe farby akrylowe. Są także farby na bazie kopolimeru lateksowo-akrylowego, do pomieszczeń o wysokim zawilgoceniu. Także nie są tanie, ale gwarantują wiązanie wilgoci, bez złuszczania i odpadania powłoki malowanej. Ten ogólny podział tylko w przybliżeniu określa ich walory, gdyż producenci modyfikują te spoiwa, tworząc farby o znacznie różniących się właściwościach. Zróżnicowanie cenowe w tej grupie wyrobów jest ogromne, gdzie z pozoru podobne farby mogą różnić się ceną nawet kilkakrotnie, co często zależy także od marki.
Niezależnie także od poniesionych kosztów na farbę, ważne są także przybory do malowania, dobrane odpowiednio do rodzaju farby. Malowanie najwygodniej przeprowadzić przy użyciu wałka, co umożliwia uzyskanie jednolitego pokrycia, przy czym warto wiedzieć, że im dłuższy włos na wałku, tym ciężej się maluje, zużywa więcej farby, ale za to uzyskuje ciekawą fakturę. Nie wolno nakładać drugiej warstwy, dopóki poprzednia dostatecznie nie wyschnie, gdyż można spowodować oderwanie się jej od podłoża.

Tynki

Do tej kategorii możemy także zaliczyć tynki cienkowarstwowe, stanowiące potem gładką powierzchnię, czyli popularną gładź gotową do malowania różnymi rodzajami farb. Ale tynki bywają także o wiele bardziej finezyjne, dzięki ciekawej fakturze, jaką można tak uzyskać. Mogą to być gotowe masy tynkarskie w postaci tynków stosowanych zewnętrznie, na bazie akrylu czy klejów żywicznych. Takie gotowe masy są wybierane przez nas pod względem koloru na wstępie, ale potem jest również możliwość przemalowania zabrudzonych ścian. Można także zafundować sobie tynk artystyczny, tworzący pozory zabytkowych ścian o ciekawej fakturze, na przykład stiuk.
Wygląd takich tynków zależy głównie do użytych narzędzi do nakładania, a także umiejętności fachowca. Nakłada się je warstwami, zwykle dwoma, a ostatnią zaciera się na żądany sposób za pomocą specjalnych przyborów. W przypadku mas tynkarskich, uzyskany wzór zależy od ich składu oraz od narzędzi użytych do wykończenia (fakturowania). Mogą to być np.: wałki, pace zębate, ściereczki lub gąbki.