Od zawsze mówi się o łazience jako o typowo funkcjonalnym i praktycznym pomieszczeniu, my jednak przedstawimy państwu to pomieszczenie domu jako nie tylko praktyczne, ale również eleganckie i wygodne miejsce, gdzie każdy mieszkaniec znajdzie chwilę na relaks i wypoczynek dla siebie. Od jakiegoś czasu łazienka zaczęła być traktowana odymienie, jako pomieszczenie do wypoczynku i komfortu i taką właśnie ją przedstawimy.

Trendy w projektowaniu łazienek

Dzięki zmianom powstającym w wystroju wnętrz oraz modzie i postępie, estetyka łazienek staje się coraz bardziej wyrafinowana. Elementy i urządzenia, które w dawnych czasach były skrzętnie ukrywane bądź traktowane „po macoszemu”, dziś są eksponowane, przybierają eleganckie i nowoczesne kształty, oraz ustawiane są na pierwszym miejscu. Dawniej bowiem muszla klozetowa była tylko elementem czystej fizjologii, wręcz czymś wstydliwym, co należało ukryć, postawić w kącie. Dziś tego typu urządzenia sanitarne są podstawą w każdej łazience, a ich piękno i forma są pokazywane w świetle reprezentacyjnym. Nie możemy jednak zapomnieć, że funkcjonalność oraz wygoda pomieszczenia jakim jest łazienka, należą do najważniejszych aspektów podczas urządzania wystroju wnętrz w domu.

Charakter łazienki

Łazienka to również pomieszczenie wyjątkowo prywatne, dlatego podczas urządzania jej, musimy stworzyć miejsce izolacji oraz wyjątkowego relaksu, gdzie znajdzie się miejsce nie tylko na tradycyjna i niezbędną muszlę klozetową, ale również na miejsce do kąpieli czyli wannę bądź prysznic. Zastosowanie prysznica w łazienkach stało się coraz bardziej popularne, dzieje się tak bowiem tempo życia jest bardzo szybkie, a większość z nas po całym dniu pracy ma czas i siłę jedynie na krótki i relaksujący prysznic. Jeżeli zatem zdecydujemy się na kabinę prysznicową, warto wyposażyć ją w zestaw do hydromasażu, aby kąpiel była jeszcze przyjemniejsza, relaksująca oraz skłaniająca nasze ciało do solidnego odpoczynku. Jeżeli oczywiście gabaryty naszej łazienki są pokaźne, możemy zdecydować się na dużą i wygodna wannę, w której również zainstalujemy hydromasaż, dzięki czemu będziemy mogli napawać się długa i przyjemną kąpielą co wieczór. Kolejnym elementem wyposażenia nowoczesnych łazienek jest tak zwane domowe SPA, gdzie często znajduje się również sauna dla jednej bądź dwóch osób.

Wygodnie czy praktycznie

W dzisiejszych czasach podczas projektowania wnętrz ponad praktycznością i funkcjonalnością, wygrywa wygoda i komfort, dlatego jeżeli tylko nas stać na tak duży wydatek, powinniśmy naszą łazienkę wyposażyć w najbardziej luksusowe urządzenia sanitarne oraz elementy dekoracyjne, aby we własnej łazience czuć się niczym jak w królestwie odpoczynku i relaksu. Zawsze jednak musimy pamiętać o profesjonalności wykonania wszystkich instalacji oraz montażu urządzeń sanitarnych, dlatego tego typu czynności w urządzaniu wnętrz należy zlecić profesjonalistom.

Zagospodarowanie oraz urządzenie łazienki zależy przede wszystkim od jej wielkości, jeżeli bowiem jest to pomieszczenie nie wielkie, wystarczy w nim miejsca na tradycyjna muszlę klozetową, umywalkę oraz kabinę prysznicową. Nie warto wtedy instalować w łazience bidetu, czy ogromnej wanny, które jedyni stworzą wrażenie zagracenia pomieszczenia, a korzystanie z łazienki stanie się uciążliwe i nie wygodne. Jeżeli jednak mamy więcej miejsca w domu i stać nas na wygospodarowanie większej powierzchni pod łazienkę, warto pomyśleć o oddzielnym pomieszczeniu na WC, oraz na łazienkę przeznaczoną wyłącznie do celów kąpieli oraz zabiegów kosmetycznych. Lepiej bowiem posiadać w domu więcej małych łazienek, niżeli jedną większą, szczególnie gdy jest on zamieszkany przez większą liczbę osób. Poranne czy też wieczorne zabiegi kosmetyczne przebiegną spokojniej i bez pospiechu, gdy w domu znajdą się dwie bądź trzy łazienki, z których będą mogli korzystać wszyscy mieszkańcy w jednym czasie.

Łazienka dla każdego

Kolejnym ważnym czynnikiem podczas projektowania łazienki w domu, jest dostosowanie jej do potrzeb wszystkich mieszkańców, inaczej bowiem powinny wyglądać standardy projektowe dla dzieci, inaczej dla dorosłych, a jeszcze inaczej dla osób starszych i niedołężnych fizycznie. W tym przypadku również ogromną zaletą jest możliwość stworzenia kilku łazienek w domu, oddzielnie dla poszczególnych grup wiekowych. Jeżeli jednak nie posiadamy wystarczającej ilości miejsca, aby stworzyć więcej niż jedną łazienkę, czyli mamy do zagospodarowania jedno pomieszczenie, powinniśmy urządzić i wyposażyć łazienkę tak, aby cała rodzina mogła z niej wygodnie i komfortowo korzystać. Mówimy wtedy o tak zwanej łazience rodzinnej, gdzie każdy ma swój prywatny kącik, jedną półkę na przybory kosmetyczne, oraz gdzie często znajdują się wszystkie urządzenia sanitarne, czyli i wanna, i prysznic, niewielki bidet oraz oczywiście umywalka. W przypadku dużej rodziny o wiele korzystniejszym projektem jest zainstalowanie dwóch mniejszych umywalek obok siebie, niżeli jednej dużej.

Kiedy już zaplanujemy i zaprojektujemy dokładnie wystrój naszej łazienki, warto pomyśleć o prawidłowym oświetleniu, bowiem jest to kolejne priorytetowa sprawa w urządzaniu tego pomieszczenia, aby łazienka w efekcie końcowym stała się funkcjonalnym i nad wyraz wygodnym pomieszczeniem całego domu. Po pierwsze musimy pamiętać o bezpieczeństwie, czyli o instalacji i montażu przewodów tak, aby nie maiły bezpośredniego kontaktu z wodą, mowa tu o montażu wszelkich przewodów pod glazurą. Po drugie zaś oświetlenie powinno być wyjątkowo jasne, jak najbardziej zbliżone do dziennego oświetlenia naturalnego, przy czym w łazience, jak w każdym pomieszczeniu montujemy oświetlenie ogólne u góry na środku sufitu, oraz oświetlenie miejscowe, w tym przypadku jest to całościowe oświetlenie lustra łazienkowego.

Dekorowanie łazienki

Dekoracja ścian, sufitu oraz posadzek w łazience jest dowolna. Dawniej były to tylko zwyczajne płytki ceramiczne, dziś stosuje się również kamień, drewno oraz inne materiały wykończeniowe, jak również zachowuje się surowe ściany, które poprze odpowiednią strukturę dają niebywały efekt dekoracyjny.

Wobec tego pomieszczenie domu, jakim jest łazienka to nie tylko praktyczność i funkcjonalność, to również wysoce wyszukana elegancja, z wieloma detalami dekoracyjnymi, zaś najkorzystniejszą kolorystyką do łazienki są jasne barwy, dzięki którym pomieszczenie zawsze wygląda świeżo i czysto, co jest priorytetem każdej łazienki. Dużą rolę odgrywają dodatki dekoracyjne, takie jak obrazki, rośliny, witraże imitujące okna. Każdy taki drobiazg dopełnia urządzenie łazienki i nadaje jej jeszcze cieplejszy oraz piękniejszy wystrój. Dzięki zastosowaniu odpowiednich elementów dekoracyjnych, wnętrze łazienki będzie miało klimat, odpowiedni wyraz oraz będziemy mogli powiązać jego wystrój z pozostałymi pomieszczeniami naszego domu.

Płyty grzejne na pierwszy rzut oka

Różnica między kuchenkami gazowymi a nawet elektrycznymi a ceramicznymi płytami grzejnymi jest fundamentalna. Przede wszystkim nie mamy tutaj dużego urządzenia AGD stojącego na ziemi tylko niewielkiej grubości płytę wstawiana bezpośrednio w blat. Może być ona niemalże całkowicie w nim zamaskowana zwłaszcza jeśli jest ona czarna a blat ma ten sam kolor. Pod płytą zyskujemy też dużo miejsca, w którym może pojawić się piekarnik albo po prostu szafka, zmywarka, zamrażarka czy cokolwiek innego. Nie ma tu żadnych ograniczeń.

Kolejna rzucająca się w oczy rzecz to całkowicie płaska powierzchnia płyty Nic nie stoi na przeszkodzie żeby nie można było odróżnić miejsca, w której blat przechodzi w płytę grzejną. Same pola grzejne (palniki) wydzielone są poprzez odpowiednie oznaczenia na urządzeniu a ich wielkość często nie jest ograniczona do konkretnych miejsc lecz można nią w miarę dokładnie sterować. Co nowocześniejsze urządzenia posiadają różnego rodzaju automatyczne systemy rozpoznawania stref, które powinny się nagrzewać. Chodzi o to, że jeśli garnek dotyka pola grzewczego tylko w określonej części to nie ma żadnego powodu by rozgrzewała się jego całość marnując energię. Czujniki tego typu są dość proste ale za to efektywne i doskonale spełniają swoją funkcję. Gładka powierzchnia płyt grzejnych jest też niezwykle łatwa w czyszczeniu.

Zasada działania i sterowanie płytami

Typowe płyty grzejne działają z wykorzystaniem jednej z 3 technologii rozgrzewania płyt grzejnych: spiralnej grzałki, skręconego przewodu grzejnego i pola halogenowego. Różnią się one czasem osiągania pełnej temperatury (odpowiednio: 15, 8 i 3 sekundy) oraz możliwością kontroli obszaru nagrzewania pola grzejnego. Pełną kontrolę nad wielkością pola grzejnego daje tylko ostatnia z tych technologii.

Sterowanie urządzeniem odbywa się albo przez klasyczne pokrętła albo przez bardziej zaawansowane systemy elektroniczne z wyświetlaczami LCD. Sterowanie mocy odbywa się skokowo, zazwyczaj w skali 1-9. Zaawansowane płyty pozwalają na dokładne programowanie czasu gotowania a także umożliwiają uruchamianie grzałek z opóźnieniem. Blokadą zabezpieczającą przed uruchomieniem urządzenia przez dzieci są często czujniki dotykowe, które odblokowują płytę tylko przy ich odpowiednim wzbudzeniu. Na początku użytkowania sprzętu bywa to uciążliwe lecz po przyzwyczajeniu się do tego zabezpieczenia, nawet się tego nie zauważa.

Bardzo ciekawą opcją montowana najbardziej zaawansowanych płytach jest możliwość ustawiania rozkładu pól grzewczych całkowicie dowolnie poprzez dotykowe wskazywanie ich pożądanych wielkości i położeń na samej płycie. Wygląda to tak, jakby sterowało się dotykowym ekranem telefonu komórkowego.

Pewnym problemem z płytami grzejnymi jest wysokie zużycie przez nie energii. Jeśli instalacja elektryczna w budynku jest stara to podłączenie ich po prostu do obwodu elektrycznego może skończyć się uszkodzeniem instalacji elektrycznej. Oczywiście stanie się tak tylko w przypadku starych instalacji i bardzo mocnych płyt grzejnych. Niemniej wskazane jest, nawet w nowych domach, by płyty podłączane były do własnych obwodów elektrycznych z własnym bezpiecznikiem. Takie rozwiązanie jest bardzo często stosowane przez architektów niezależnie od tego, czy zgłosimy taka potrzebę.

Płyty indukcyjne

Osobnym typem płyt grzejnych są płyty indukcyjne. Działają one, jak sama nazwa wskazuje, na zasadzie indukcji, dzięki czemu nagrzewają jedynie odpowiednio przygotowane do pracy z nimi dna garnków. Pozwala to na zmniejszenie zużycia energii do minimum gdyż grzeje się tylko garnek – nie nagrzewa się samo pole grzejne, powietrze między garnkiem a płytą i nie ma też zjawiska promieniowania cieplnego na boki. Nie marnujemy praktycznie ani wata energii

Baterie ścienne i sztorcowe

Umiejscowienie baterii kuchennej na ścianie to odwołanie się do tradycji i prawdę mówiąc – przeżytek. Robi się to obecnie tylko wtedy, gdy przeprowadza się modernizację klasycznie przygotowanej kuchni bez przeróbki instalacji wodnej. Zakłada się wtedy nowocześniejsze baterie ścienne ale zachowuje ich klasyczne ustawienie w wysokości 25-35 centymetrów nad zlewem. Baterię łączy się bezpośrednio z końcówkami rur ciepłej i zimnej wody. Rozstaw pomiędzy nimi wynosi około 15 centymetrów.  Pamiętać trzeba, że bateria w ten sposób montowana musi być gotowa przed przystąpieniem do wykańczania ścian.

Zdecydowanie preferowane jest korzystanie z baterii sztorcowych. Miejsce dla niej jest na brzegu zlewozmywaka lub w specjalnym otworze w blacie kuchennym. Jej bardzo istotną zaletą kwestii montażu jest elastyczność – łączy się ją z dopływem wody poprzez elastyczne węże, dzięki czemu mamy dość spore pole manewru. Elastyczne węże można docinać w miarę potrzeb. Korekcja ustawienia baterii względem dopływu wody jest dzięki temu rozwiązaniu banalnie prosta i nie wymaga żadnych przeróbek.

W kwestii jednego lub dwóch uchwytów nie ma się co zastanawiać gdyż do kuchni rozwiązanie jednouchwytowe jest zdecydowanie lepsze gdyż nie tylko pozwala szybciej ustawić pożądany strumień wody ale także może być obsługiwane jedną ręką, co jest ważne, kiedy nasze ręce są brudne.

Wylewka

Wybierając baterię powinniśmy dbać o to, by strumień wody z niej padający trafiał na środek zlewozmywaka. Zasięg wylewki zależy od jej długości i pochylenia. Koniec wylewki długiej i o dużym kącie pochylenia będzie bardziej oddalony od dna zlewozmywaka niż krótkiej i „płaskiej”. Wylewka tego typu pozwoli łatwiej podstawić pod baterię wysoką baterię i duży garnek. Problemem będzie tu jednak siła uderzania wody o dno zlewu gdyż im z większej wysokości będzie on padał tym silniejsze będzie rozchlapywanie się wody. Musimy tutaj dążyć do złotego środka.

Jeśli planujemy zamontować duży, zwłaszcza dwukomorowy zlewozmywak, optymalny będzie wybór obrotowej baterii. W przypadku, gdy bateria będzie znajdowała sie zaraz przy oknie, przydatny będzie ruchomy przegub pozwalający zdjąć baterię i otworzyć okno.

Wyciągana wylewka powinna być montowana w domach i mieszkaniach, w których nie ma innych zlewów (na przykład w pralni), gdzie można by łatwo napełnić wodą wiadro. Po złożeniu takiej wylewki będziemy mieć normalną baterię a po jej wyciągnięciu otrzymamy efekt podobny do słuchawki prysznica. Korzystanie z tego rozwiązania jest proste i wygodne gdyż elastyczny wąż (100-150 centymetrów długości) posiada specjalne obciążenie na swoim końcu, dzięki któremu sam potem się zwija do odpowiedniej postaci chowając siew zlewozmywaku. Ciekawą funkcją w tego typu bateriach jest też tak zwany przycisk Eko, który powoduje, że woda normalnie płynie szerokim i rozproszonym strumieniem, dzięki czemu możliwe jest jej oszczędzanie i ograniczanie ilości energii potrzebnej do jej podgrzania. Po wciśnięciu przycisku blokada jest zdejmowana i otrzymujemy pełny, mocny strumień.

Baterie termostatyczne

Bardzo ciekawym wynalazkiem są baterie termostatyczne. Są one dość zaawansowane technicznie i przez to trochę droższe ale pozwalają na utrzymywanie stałej temperatury wody niezależnie od wahań jej ciśnienia w sieci wodociągowej. Przed użyciem, na stałe lub w trakcie pracy ustala się pożądaną temperaturę i jest ona potem utrzymywana zupełnie niezależnie od naszych działań. Tego typu baterie posiadają także specjalne zabezpieczenia nie pozwalające na dostarczanie wody cieplejszej niż 38 stopni Celsjusza. Konieczne jest dodatkowe podłączenie baterii do instalacji elektrycznej.

Korzyści z otwarcia kuchni

Wbrew pozorom, największe korzyści z połączenia kuchni z salonem, bo na tym polega w zasadzie otworzenie kuchni na resztę domu, odnoszą małe domy i mieszkania. Odcięcie kuchni w nich jest znacznie większą procentową stratą przestrzeni niż w większych domach więc jej przynajmniej wizualne dołożenie robi z niewielkiego salonu pomieszczenie naprawdę duże i przestronne, które w dodatku staje się dużo bardziej funkcjonalne i lepiej poddaje się zabiegom aranżacyjnym.

Funkcjonalny aspekt zalet połączenia to przede wszystkim łatwiejsze przejście z kuchni do pomieszczenia, w którym maja miejsce posiłki. Obsługa posiłków trwa krócej i nie grozi nam w takim stopniu upuszczenie czegokolwiek w czasie przenoszenia. Co więcej, mamy cały czas kontakt wzrokowy z wszystkim, co dzieje się w kuchni wiec nie musimy w niej przebywać tylko po to, by pilnować czegoś postawionego na gazie lub pozostawionego w piekarniku.

Istnieje też jednak dość poważna wada takiego rozwiązania. Dotyczy ona głównie osób, które po posiłku lubią się najpierw odprężyć a dopiero potem przejmować takimi prozaicznymi rzeczami jak posprzątanie po posiłku. Całkowicie otwarta kuchnia nie pozwoli nam wrzucenie do niej brudnych naczyń, które w spokoju oczekiwałyby na ich późniejsze umycie lecz cały czas będą nam one o sobie przypominać. Rozwiązać ten problem można przez częściowe otworzenie kuchni – zamontowanie ścianki działowej zakrywającej część pomieszczenia.

Niezależnie od wszelkich wad i zalet na tym polu, zawsze projektuje się domy i mieszkania tak, żeby kuchnia była blisko jadalni/salonu, co o czymś świadczy.

Metody połączenia kuchni i salonu

W najczęściej tworzonych obecnie projektach domów, połączenie salonu i kuchni odbywa się w najprostszy możliwy sposób czyli po prostu przez usunięcie wszystkich barier miedzy nimi. Rozróżnienie, w którym miejscu kończy się salon a zaczyna się kuchnia następuje poprzez zmianę charakteru wyposażenia albo typu podłogi. Podłoga to dość ważne zagadnienie w tym przypadku gdyż nie zawsze jej wariant, który podoba nam się w kuchni nadaje się do salonu i vice versa. Wszystko tu zależy od naszego gustu i podział może być dowolny – ostry lub po prostu nieobecny.

Rozwiązaniem popularnym szczególnie w Stanach zjednoczonych są wielkie przesuwane drzwi, którymi kuchnię można zamknąć całkowicie odcinając ją w razie potrzeby od salonu. Jest to bardzo praktyczne a drzwi zamykają się rzadko. Wymaga to jednak odpowiedniego przygotowania projektu architektonicznego by otwarte drzwi miały się gdzie schować, co nie zawsze jest możliwe.

Alternatywą są zawsze różnego rodzaju symboliczne odgrodzenia. Najpopularniejsze z nich to przezroczyste i półprzezroczyste ścianki działowe sięgające do sufitu lub do połowy wysokości pomieszczeń. Rozwinięciami tego pomysłu są  przeróżne półki z kwiatami czy ażurowe regały.

Właściwy dobór wyposażenia kuchennego

Połączenie kuchni z salonem powoduje, że kuchnia staje się nietypowa pod względem możliwości jej wyposażenia. Trudny może okazać się do osiągnięcia klasyczny ciąg roboczy ułatwiający pracę. Możliwe jest jednak odpowiednie połączenie ergonomii przy zachowaniu estetyki nie kolidującej z reprezentacyjnym salonem.

Najczęściej rezygnuje się kompletnie z dwóch rzędów szafek – na ziemi i zawieszonych nad nimi – na rzecz jednego szeregu szafek zawieszonych trochę nad ziemią lub ustawionych na wysokich i cienkich nóżkach. Pozwala to uzyskać bardzo nowoczesny wygląd pomieszczenia. Wyjątkowo dobrze sprawdzają się tu rozwiązania przewidujące specjalny obszar roboczy na środku kuchni, w którym wszystkie elementy z tyłu traktowane są jako jedna wielka przechowalnia/magazyn/składzik oraz strefa mycia naczyń po zakończonym posiłku. Wymaga to jednak oczywiście posiadania naprawdę dużej przestrzeni.

Ergonomia

Sama nazwa tej nauki oznacza w języku greckim prawa rządzące praca. W ujęciu typowo profesjonalnym, chodzi tu o dostosowanie maszyn do cech zarówno psychicznych jak i fizycznych człowieka, by ten mógł nimi operować bez większego wysiłku i chronił się w ten sposób przed przede wszystkich chorobami zawodowymi ale też nadmiernym zmęczeniem czy przeciążeniami. Znaczenie tu ma zarówno sama budowa przyrządów ale także ich rozmieszczenie czy stosunku miedzy nimi.

To wszystko brzmi bardzo poważnie i po lepszym przyjrzeniu się, kojarzy się głównie z przemysłem ciężkim. Niemniej zasady ergonomii powinniśmy stosować wszędzie tam, gdzie wykonywana jest jakakolwiek, zwłaszcza niebezpieczna praca. Jeśli spojrzymy na nasze kuchnie to zauważymy, że praca tam faktycznie jest wykonywana i to niebezpieczna chociaż oczywiście nie tak niebezpieczna jak w kopalni czy w hucie. Niemniej jeśli chcemy wygodnie, szybko i bezpiecznie przygotowywać posiłki, musimy zastosować na etapie planowania aranżacji kuchni zdobycze tak zwanej ergonomii koncepcyjnej.

Uniwersalne propozycje

Mówienie o ergonomii w kuchni ma bardzo duży sens ponieważ jest to miejsce, w którym rodzina spędza bardzo dużo czasu. Jej odpowiednia aranżacja będzie miała wpływ na każdą z czynności wykonywanych tam przez domowników. W bardzo wielu gospodarstwach domowych jest to miejsce stanowiące serce domu. Jeśli zrobimy sobie spokojny rachunek sumienia to okaże się, że w kuchni spędzamy naprawdę dużo czasu a jeśli dodamy do tego jeszcze czas naszych domowników to te sumy prezentują się imponująco.

Kuchnia bardzo często może być powodem do dumy i właśnie jako wizytówka domu nie raz jest prezentowana. Problem w tym, że oglądając aranżacje prezentowane na stronach różnych katalogów przeglądamy tylko tak naprawdę reklamy mebli i sprzętu a nie realne aranżacje. Bardzo często są one nie do odtworzenia w realnych warunkach z bardzo prozaicznych powodów. Zwykle okazuje się, że po prostu brakuje nam miejsca albo układ mebli jest użyteczny tylko na obrazku i potrzebowalibyśmy drabiny bu dostać się do niektórych szafek. Nawet jeśli uda nam się odtworzyć układ z książek to może okazać się, że jest on katastrofalnie ciasny po dodaniu kilku elementów, które zostały arbitralnie pominięte we wzorcu a dla nas są niezbędne.

Realna praca w kuchni

Jak już stwierdzono we wstępie, ergonomia rozpatruje zarówno nasze wyposażenie, z którego korzystamy w pracy w kuchni, jak również bada nas samych i nasze czynności. Efekt tego jest taki, że podstawą do wszystkich do formowania wszelkich zaleceń, które jak udowodniono naukowo, pozwalają zmniejszyć czas przygotowania posiłków do 60% oraz czas samego gotowania o 30%, jest obserwacja sposobu wykonywania prac przez człowieka.

Wszystko zaczyna się od identyfikacji naszych czynności. Jak pewnie sami jesteśmy w stanie zauważyć, przygotowanie posiłków to zawsze proces składający się z tych samych lub przynajmniej bardzo podobnych, cyklicznie powtarzających się czynności. Zawsze na samym początku wypakowujemy zakupione produkty i organizujemy ich przechowywanie chowając je do szafek bądź do lodówki. Samo przygotowanie rozpoczynamy wyjęcia produktów, umycia i rozdrobnienia ich a następnie ugotowania, upieczenia, usmażenia itp. Respektując zasady ergonomii musimy dokładnie zdawać sobie sprawę z takiego właśnie cyklu i odpowiednio na niego reagować. Właściwa reakcja powinna polegać na tym, by każda z poszczególnych czynności mogła się odbywać bez przeszkód, nie mogą one wzajemnie ze sobą kolidować a przejścia pomiędzy nimi powinny być najkrótsze, jak to tylko możliwe by nie tracić czasu na przechodzenie miedzy nimi.

Ciężko jest wskazywać konkretne nakazy dla osoby aranżującej swoja kuchnię gdyż każdy ma inne potrzeby oraz inne pomieszczenie do dyspozycji. Niemniej zawsze nasz obszar roboczy musimy dzielić na 5 elementów: strefę zapasów (żywność itp.), przechowywania (patelnie, szklanki itp.), zmywania, przygotowania wraz z ogólnymi pracami kuchennymi oraz strefę gotowania. Zazwyczaj, jeśli to tylko możliwe, sprawdza się ustawienie ich w podanej kolejności z ułożeniem zgodnym z kierunkiem obrotu wskazówek zegara.

Kuchnia często nazywana jest sercem domu i jako taka powinna być sprawna w działaniu i nigdy nie zawodzić właścicieli. Kiedy chcemy ją sobie urządzić od podstaw, należy pamiętać o tym, że musi być przede wszystkim funkcjonalna i ułatwiać wszelkie działania, jakie mamy zamiar w niej wykonywać. Przede wszystkim należy ustalić, do czego kuchnia będzie nam służyła. Wiadomo, że do przygotowywania posiłków, jednak czy będziemy w niej spędzać czas tylko i wyłącznie przy gotowaniu czy też ma to być miejsce, w którym można również zjeść czy wypić kawę. Należy przewidzieć liczbę użytkowników kuchni i czy będą oni chcieli jadać razem posiłki w tym miejscu, czy też jadalnia ma znajdować się gdzieś indziej.

Jak zaplanować kuchnię

Wybór lokalizacji kuchni

Wybierając pomieszczenie, w którym ma być kuchnia, starajmy się wybrać takie, które jest jak najbliżej wejścia. Nie powinno się do kuchni wchodzić przez inne pomieszczenia. Ponieważ kuchnia jest najcieplejszym miejscem w domu, powinna być zlokalizowana po stronie północnej. Jeśli jest to niemożliwe, sprzęt AGD powinien być ustawiany jak najdalej od okien, żeby nie dochodziło do niepotrzebnego, dodatkowego nagrzewania.

Jeśli lokalizacja zostanie wybrana, należy przyjrzeć się bliżej temu, jak rozmieszczone są przyłącza wody, prądu czy gazu. Nie zawsze istnieje możliwość ich zmiany, więc musimy nasz projekt dostosować do stanu zastanego. Kolejna sprawa to zmierzenie całej powierzchni i podzielenie jej na konkretne strefy, których przeznaczenie będzie się zasadniczo różniło. Ważne jest, żeby dokładnie przeanalizować zwyczaje panujące w rodzinie i dostosować wielkość stref do tych przyzwyczajeń lub zamierzeń. Jeśli będziemy większość posiłków przygotowywać od podstaw, potrzebna będzie większa przestrzeń z blatami i wolnym miejscem.

Kuchenny sprzęt AGD

Dobór kuchenki, szczególnie jej wielkości także powinien być dostosowany do ilości osób, które będą z tego korzystać. Wielkość lodówki również należy odpowiednio dostosować, żeby zmieściła się w niej właściwa ilość zapasów. Zmywarki są generalnie w dwóch rozmiarach i także musimy dostosować jej wielkość do rzeczywistych potrzeb, chociaż z praktyki wielu osób wynika, że wstawianie mniejszej, o szerokości czterdziestu pięciu centymetrów, po pewnym czasie okazuje się i tak błędem.

Sposoby zabudowy kuchni

Jeżeli kuchnia ma być również miejscem spotkań i przebywać w nim będzie jednocześnie więcej osób, wtedy pomyśleć należy o części jadalnej, której centralnym miejscem będzie stół. Jeżeli pomieszczenie kuchenne jest nieduże, układ zabudowy powinien być jednorzędowy. Nie jest on najbardziej funkcjonalny, jednak w takiej sytuacji tylko w ten sposób możemy wykorzystać niewielką powierzchnię. Jeśli kuchnia jest połączona z jadalnią bądź z salonem, można dołożyć wyspę kuchenną, która oddzieli kuchnię, ale jej nie zamknie. Dzięki temu zyskamy dodatkowy blat, na którym można przygotowywać posiłki, ewentualnie przy którym można usiąść.

Jeżeli w kuchni do dyspozycji będą dwie ściany, optymalnie będzie zabudować ją w kształcie litery „L”. Wprawdzie wtedy będą spore odległości pomiędzy różnymi strefami, jednak kuchnia zostanie w pełni wykorzystana. O ile zostanie jeszcze miejsce, można naprzeciw dłuższego boku postawić stół. Jeśli natomiast kuchnia nie jest duża albo jest półotwarta, lepiej zdecydować się na układ dwurzędowy, który jest niezwykle prosty a przy tym zapewniający bardzo dobrą komunikację wewnątrz pomieszczenia. Po jednej stronie na przykład mamy kuchenkę, zlew i zmywarkę, po drugiej zaś blaty do przyrządzania posiłków i lodówkę.

Duża kuchnia więcej mozliwości

Posiadając dużą kuchnię, możemy zaplanować wszystko z większym rozmachem i skorzystać z układu typu „U” a nawet „G”. Są to układy naprawdę funkcjonalne, pozwalające na wykorzystanie całej przestrzeni w taki sposób, że nie trzeba oszczędzać miejsca na blaty kosztem innych sfer kuchennych. Podział na takie sfery w znaczący sposób ułatwi wykonywanie codziennych czynności. Wyróżnia się pięć sfer kuchennych, które powinny być rozmieszczone w następującej kolejności:

• - najpierw sfera zapasów,
• - następnie przechowywania,
• - zmywania,
• - przygotowywania posiłków,
• - a na końcu sfera gotowania i pieczenia.

Jeśli głównym użytkownikiem kuchni będzie osoba leworęczna, należy ustawić je w odwrotnej kolejności. Najlepiej będzie, jeśli uda się te strefy oddzielić od siebie chociaż małymi blatami.

Kuchnia podzielona na strefy

Strefa zapasów to przede wszystkim lodówka i zamrażarka a także szafki, w których przechowujemy żywność.

W strefie przechowywania szafki zapełniamy zastawą, szkłem i sztućcami.

Strefa zmywania to oczywiście zlewozmywak, zmywarka i miejsce na suszenie naczyń. Pod zlewem tradycyjnie umieszcza się kosz na odpadki.

Strefa przygotowywania posiłków to najważniejsze miejsce w kuchni i powinna być dostatecznie szeroka. Minimum to dziewięćdziesiąt centymetrów. Najlepiej, jeśli znajduje się w centralnym miejscu w kuchni. W tym miejscu koniecznie muszą znaleźć się wszystkie niezbędne sprzęty do przygotowywania posiłków, a więc deski, noże, przyprawy, naczynia kuchenne.

Ostatnia strefa to oczywiście kuchenka z piekarnikiem, kuchenka mikrofalowa i okap kuchenny. W tym miejscu przechowujemy także garnki, pokrywki, patelnie oraz formy do ciast. Bardzo ważny jest także styl zabudowy kuchni. Powinien oczywiście przede wszystkim podobać się nam, ale także spełniać pewne normy.

W małych kuchniach albo kuchniach usytuowanych po stronie północnej najlepiej pasują jasne kolory. Kolory ciemniejsze lub bardziej odważne lepiej pasują w większych pomieszczeniach. Oświetlenie w kuchni powinno być najsilniejsze w strefach zmywania, przygotowywania i pieczenia. Światło nie może razić w oczy osobę, która wykonuje czynności kuchenne, nie powinno także dawać zbyt wielu cieni.

Wykończenia muszą być odporne na wodę, której nie da się w kuchni uniknąć. Fronty szafek i elementów zabudowanych powinny być ruchome, gdyż w przypadku jakichkolwiek uszkodzeń łatwiej będzie wymienić lub oddać do naprawy mniejszy element, niż wymontowywać przy okazji całą szafkę czy urządzenie. Najlepiej najpierw sporządzić i dokładnie przemyśleć cały projekt zabudowy kuchni a następnie dobierać do niego poszczególne elementy tak, żeby w rezultacie stanowiły współgrającą i funkcjonalną całość. Posiadacze niewielkich pomieszczeń kuchennych powinni zapoznać się także z artykułem mała kuchnia

Praktyczna i funkcjonalna kuchnia to marzenie każdej gospodyni domowej. Producenci oraz projektanci mebli i akcesoriów kuchennych dobrze o tym wiedzą i starają się jak mogą, aby spełnić to marzenie. Nowoczesne rozwiązania oraz przeróżne gadżety mogą znaczącą ułatwić pracę w kuchni, skrócić czas przebywania w niej oraz pomóc w utrzymaniu ładu i porządku.

Ergonomia w kuchni

Jedną z najważniejszych rzeczy w pomieszczeniu kuchennym jest odpowiednia ergonomia pracy. Nawet wąską kuchnię można tak urządzić, aby krzątanie się po niej nie polegało na obijaniu się o szafki. Bardzo często zdarza się, że otwarte na oścież drzwi górnej szafki są przyczyną guzów, rozcięć i siniaków na głowie, szczególnie wtedy, gdy po coś się schylamy i z impetem podnosimy głowę do góry zapominając, że czyha na nas ostry róg frontu. Głównie z tego powodu został opracowany nowy system otwierania szafek. Polega on na przesuwaniu frontu pionowo ku górze., prostopadle do powierzchni blatu roboczego.

Rozwiązanie to polecane jest szczególnie do wąskiej kuchni, gdyż oprócz wspomnianego bezpieczeństwa zapewnia również lepsze wykorzystanie przestrzeni w momencie, gdy szafka jest otwarta. Inne, ciekawe rozwiązanie umożliwia otwieranie szafek od dołu ku górze w sposób uchylny. To rozwiązanie najczęściej stosuje się w najwyższych szafkach, które często są stosunkowo niskie. Tradycyjny sposób ich otwierania często okazuje się niemożliwy, na przykład z powodu lampy, która ogranicza przestrzeń.

Funkcjonalne szafki

Załadowane po brzegi szafki, z których, aby wyciągnąć jeden garnek, to najpierw trzeba opróżnić pół szafki nie sprzyjają szybkiej pracy i utrzymaniu porządku. Proponowane obecnie rozwiązania mają przede wszystkim na celu zapewnienie łatwego dostępu do nawet najgłębiej położonych przedmiotów oraz maksymalnego wykorzystania przestrzeni wewnątrz szafek czy szuflad. Bardzo popularne są szafki wyposażone w tak zwane kosze cargo. Kosze te montowane są w miejscach tradycyjnych półek. Osadzenie koszy w prowadnicach umożliwia ich wysunięcie na całą głębokość. Szczególnym typem cargo są bardzo wąskie i wysokie szafki w całości wysuwane do przodu.

Rozwiązanie to pozwala na zagospodarowanie nawet piętnasto centymetrowej szczeliny znajdującej się na przykład pomiędzy lodówką a ścianą. Projektanci dużo uwagi poświęcają również szafkom narożnym. Są one bardzo pojemne, ale dostęp do najgłębiej schowanych przedmiotów jest wielce utrudniony. Najczęściej stosowane rozwiązania w tym zakresie to obrotowe półki, montaż szuflad narożnych z odpowiednio wyprofilowanymi frontami czy też tak zwany „magic corner”, w którym wnętrze szafki wyposażone jest w kosze wyciągane na zewnątrz za jednym ruchem ręki.

Przydatne gadżety

Kuchenne gadżety rzadko kiedy okazują się zbędnymi „bajerami”. Zazwyczaj, pomysły te okazują się trafione i bardzo przydatne. Na pewno każdy posiadacz baterii kuchennej posiadającej wyciąganą wylewkę jest z tego wynalazku bardzo zadowolony. Dzięki tak skonstruowanej końcówce kranu w prosty sposób możemy opłukać zlew czy tez owoce na sitku. Specjalne sortowniki ukryte w dolnej szufladzie pozwolą na łatwe segregowanie odpadów. Wysuwana deska do krojenia, umieszczona między szufladą a dolna szafką oraz noże wkładane do otworów znajdujących się bezpośrednio w blacie w razie potrzeby zawsze będą pod ręką. W szufladach wyposażonych w przegródki różnej wielkości sztućce oraz akcesoria kuchenne będą zawsze uporządkowane. Oryginalnym pomysłem jest zamontowanie nad kuchenką długiej, składanej w harmonijkę baterii ściennej. W jakim celu? Aby bezpośrednio na kuchence napełnić duży garnek wodą lub móc w trakcie gotowania zupy czy duszenia mięsa dolewać wody.

Urządzając kuchnię nie zapomnijmy skorzystać z nowatorskich rozwiązań i pomysłów. Dzięki temu nasza praca w kuchni będzie przebiegała o wiele sprawniej.

Garaż to świetne rozwiązanie jeśli chodzi o sposób i miejsce przechowywania samochodu. Dzięki niemu nie musimy w zimowe poranki tracić czasu na odśnieżanie auta i skrobanie zamarzniętych szyb, a w upalne dni na chłodzenie nagrzanego wnętrza samochodu. Samochód przechowywany pod zadaszeniem łatwiej jest utrzymać w czystości, gdyż nie oblepiają go kwiaty czy liście lecące z drzew, nie jest również narażony na zanieczyszczenie ptasimi odchodami. Zapewne każdy, kto tylko ma możliwość myśli o budowie garażu. Jakich formalności należy dopełnić i jakie pozwolenia należy uzyskać przed rozpoczęciem budowy?

Zanim wjedziemy do garażu

Budowa garażu wiąże się z dokonaniem pewnych, niezbędnych formalności. Ich niedopilnowanie może mieć w przyszłości niemiłe konsekwencje dla właściciela garażu. Budowa pomieszczenia, przeznaczonego do przechowywania auta, na własną rękę jest traktowane jako samowolka budowlana. Często można spotkać się z błędną interpretacją przepisu prawa budowlanego mówiącego o tym, że budowa parterowego budynku gospodarczego o powierzchni mniejszej niż 25 m2 nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Otóż, niektórzy traktują garaż właśnie jako budynek o którym mowa w tym przepisie. Jest to niestety błędne. W świetle prawa budowlanego garaż nie jest budynkiem gospodarczym. Zatem każda budowa garażu będzie wymagała wcześniejszego uzyskania pozwolenia na budowę. I nie ma znaczenia fakt czy będzie to garaż murowany, blaszany czy też dostawiony do istniejącego już budynku mieszkalnego. Pozwolenie wymagane jest również w przypadku rozbudowy garażu jednostanowiskowego w wielostanowiskowy. Ponadto, najpierw należy sprawdzić czy w ogóle mamy możliwość wybudowania garażu. Fakt ten określony jest zawsze w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dostępnym w starostwie. W planie można znaleźć zapis mówiący o tym czy dopuszczona jest możliwość budowy garażu, jaka może być jego maksymalna powierzchnia, czy może to być garaż wolnostojący, a nawet jaki powinien być dach.

Wniosek o uzyskanie pozwolenia na budowę

Gdy już będziemy wiedzieli jaki garaż możemy wybudować, to kolejnym krokiem, niezbędnym do realizacji naszego zamiaru będzie zakup gotowego lub zlecenie wykonania projektu pomieszczenia przeznaczonego na garaż. Projekt powinien zawierać część architektoniczną, konstrukcyjną oraz opis instalacji elektrycznej. Często dołączane są do niego różne opinie, uzgodnienia czy też pozwolenia. Na przykład mogą to być dokumenty potwierdzające uprawnienia projektanta lub wykonanie projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami. Projekt garażu powinniśmy posiadać w czterech egzemplarzach. Wszystkie egzemplarze dołączamy do wniosku o uzyskanie pozwolenia na budowę garażu. Innym, wymaganym załącznikiem jest dokument potwierdzający posiadanie przez nas prawa do dysponowania nieruchomością w kierunku budowlanym. Wniosek należy złożyć w starostwie lub urzędzie gminy.

Pamiętajmy, że jeśli po upływie dwóch lat od wydania pozytywnej decyzji nie rozpoczniemy budowy garażu, to pozwolenie wygasa i traci ważność. Ta sama zasada obowiązuje w przypadku przerwania prac budowlanych na okres dłuższy niż dwa lata. Fakt zakończenia budowy garażu należy zgłosić odpowiedniemu organowi na 21 dni przed planowanym rozpoczęciem jego użytkowania. Jeśli w przeciągu tego czasu nie otrzymamy żadnej informacji o niedopuszczeniu garażu do użytku, to w 22 dniu możemy legalnie wjechać do niego naszym samochodem.

Nikt z nas nie przepada za załatwianiem papierkowych formalności. Niestety, jeśli nie chcemy w przyszłości mieć problemów typu kara grzywny czy nakaz rozbiórki nielegalnie postawionego budynku, to musimy postępować według przepisów prawnych. Pamiętajmy o tym również wtedy, gdy planujemy budowę garażu.

Sposób wykonania i wykończenia ścieżki w ogrodzie powinien być dla jej przyszłych użytkowników tak samo ważny, jak sposób wykonania podłóg we wnętrzu domu. W końcu to ona umożliwia podziwianie ogrodu o każdej porze roku i to ona prowadzi do drzwi wejściowych naszego domu. W pewnym sensie jest więc wizytówką naszej posiadłości. Zatem, aby uniknąć brodzenia w kałużach czy błocie musi być ona wykonana z odpowiednich materiałów.

Zanim powstanie ścieżka

Wykonanie ścieżek w ogrodzie wymaga wcześniejszych prac przygotowawczych. Najważniejszym zadaniem jest ich rozplanowanie. Etap ten powinien być uwzględniony już w momencie projektowania ogrodu. Rozmieszczenie ścieżek powinno uwzględniać przyszłe zagospodarowanie ogrodu. W ten sposób możemy uniknąć przykrych rozczarowań. Może się na przykład okazać, że źle umiejscowiona ścieżka uniemożliwi późniejsze postawienie altany, o której marzyliśmy. Ścieżka przeznaczona do celów spacerowych powinna być na tyle szeroka, aby mogły się na niej swobodnie minąć dwie osoby. Najlepszym sposobem wyznaczenia traktu jest rozpięcie sznurka po obu jego stronach, przytwierdzonego do palików wbitych w ziemię. Kiedy rozkład ścieżek jest już znany można rozpocząć prace. Wykopana ziemia przyda się na przykład podczas prac związanych z organizacją grządek. Podłoże należy dokładnie ubić. Ścieżka w ogrodzie to nie tylko jej nawierzchnia. To również warstwa nośna oraz podsypka. Warstwę nośną najczęściej wykonuje się z tłucznia lub żwiru. Jej grubość powinna oscylować w granicach 10 – 20 cm. Jeśli po ścieżce przewiduje się ruch pojazdów, to oczywiście warstwa nośna musi być odpowiednio grubsza. Podsypka, to około pięciocentymetrowa warstwa piasku. Aby ścieżka była trwała i stabilna przez wiele lat można dodatkowo użyć tak zwanej geowłókniny, którą kładzie się pomiędzy podłożem a warstwą nośną. Geowłóknina, to materiał odporny na szkodliwe działanie mrozu oraz wilgoci. Jej zastosowanie zapobiega mieszaniu się warstwy nośnej z podłożem, co powoduje utratę stabilności ścieżki. Wszystkie warstwy muszą być odpowiednio wyprofilowane. Aby woda mogła swobodnie odpływać, ścieżka powinna nachylać od środka do zewnętrznych krawędzi, równomiernie po obu stronach. Spadek powinien wynosić około 2%.

Z czego nawierzchnia?

Ostatnią warstwą ścieżki ogrodowej jest warstwa nawierzchni. Najczęściej wybieranymi materiałami na nawierzchnię są beton, kamień oraz ceramika. Rzadziej wybierany jest żwir czy drewno. Ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, który materiał jest najlepszy. Na pewno najbardziej trwałe są nawierzchnie wykonane z kamienia. Nawierzchnia wykonana z granitu czy bazaltu będzie odporna na uszkodzenia, ścieranie czy mróz przez wiele lat. Jednak niektóre rodzaje kamienia pod wpływem wilgoci, na przykład gdy pada deszcz, mogą być bardzo śliskie. Dużą popularnością cieszą się mniej trwałe, ale za to tańsze, nawierzchnie wykonane z betonowej kostki brukowej. Zaletą takiej nawierzchni, w porównaniu do tej wykonanej z kamienia, jest w miarę równa powierzchnia, co na pewno ma wpływ na komfort użytkowania. Różnorodne kształty i barwy elementów pozwalają na ułożenie z kostki brukowej wyszukanych wzorów. Nawierzchnie ceramiczne najczęściej wykonuje się z klinkierowej cegły lub kostki brukowej, której główna zaletą jest bardzo duża odporność na działanie soli i chemikaliów oraz trwałość barwy. Ścieżka żwirowa świetnie komponuje się z otaczającą nas w ogrodzie roślinnością. Jednak nie jest zbyt trwała i wymaga regularnego uzupełniania. Jeśli marzy nam się ścieżka wykonana z naturalnego drewna, to pamiętajmy o tym, aby wybierać kołki czy kostki z drewna twardego, na przykład dębu czy akacji. Dodatkowo każdy element powinien być zaimpregnowany środkiem grzybobójczym. Boczne krawędzie każdej ścieżki powinny być zabezpieczone przed rozsuwaniem się przy pomocy obrzeży i krawężników.

Na rynku istnieje wiele materiałów, które mogą być wykorzystywane do układania nawierzchni ścieżki ogrodowej. Dzięki temu, bez problemu możemy dopasować jej wygląd i charakter do stylu i architektury domu. Dobrze rozplanowany i wykonany system ścieżek w ogrodzie pozwoli nam cieszyć się jego pięknem o każdej porze roku i w każdą pogodę.